Upod na Lapis

Ignorance

2012-03-07T16:02:00.000+08:00

Ignorance; Your impaired cogitation
and your subsequential postulation
Subjecting me to verbal suppuration.
I was not looking for veneration,
You give a marked impersonation
of a fool. Full marks for profligation.

Burning Cigarettes

2012-03-05T22:50:00.000+08:00

It seems frivolous to take care of oneself
and stay healthy,
When your spirit is waning
as the smoke drifts from your lungs
after escaping a fire,
Where you barely got out alive.
But once it’s gone
And you have got away from that
Flaming mess
There is a strange void
that can only be filled
By burning cigarettes.

Happy 62nd National Anniversary ALPHA PHI OMEGA!

2012-03-02T00:07:00.003+08:00

I was born as an APO, live as an APO, dies as an APO.

Happy 62nd National Anniversary to our beloved fraternity, ALPHA PHI OMEGA! APOng pinaghirapan, APOng patuloy na mamahalin at APOng patuloy na maglilingkod kanino man. MWAB

Mabuhay tayo mga Anak ng Poging Organisasyon! lol

Limitless

2012-02-22T23:30:00.001+08:00

I want to break free of all expectations
Limitations
Estimations
I yearn to be me
jump to the sky
ride with the clouds
into endless blue
I will change the world
Surprise you all
Write a song that’s never been heard
Climb a height that’s never been seen
Take a chance on something
Something, someone
Thats never been given one
Fly with the wind
Melt away
Regret’s echoes never heard again
Say things I’ve never said
Travel to every end of the earth
Swim every river
See every sight
destined for greatness
just watch me take flight

The Dream Realized

2012-02-08T00:43:00.000+08:00

Life, that fragile essence
Lay enclosed by pale blue orb
Shielded from rolling tempest
On the Universe’s shore
A cradle of our race
So the futurists claim
One day sending forth
Humanity, as rain
Earth your lovely hills
Forests green and fair
Stand stark in contrast
To darkness’s deep lair
For beyond our home there lurk
Things from troubled dreams
Distant echoes from ancient realms
Chaos, Gods and demons
That is where our fear comes
Fear of the unknown
Until we voyage out and claim
The Cosmos as our own

Painting of the World

2012-01-25T14:09:00.000+08:00

Man woke up unenthusiastically. He saw the sky out of the bedroom window, peeling like an oil painting over a fire or wallpaper decrepit and old falling off the rotting walls of a lone house. He knew what today was. Today was the end of the world. There was no designated year or day or hour or god or decision, the world had just grown tired. The world was currently losing it's composure and all illusion that we may all be dead by the time the end comes. Could you imagine the people who might be alive when the world ended? But this was a peaceful end.

Man got dressed in his best suit for the end and walked outside with a backpack on one shoulder. Already the ground had thinned to a sheet that nobody seemed to notice, the trees had peeled like a banana, and buildings looked like the barrel of a jammed gun, after it'd been fired. Man looked up as a large layer of sky, holding a chunk of a floating white marshmallow cloud peeled over itself into a curled roll, revealing the black of nothing behind it. Man was not scared though. Man approached the sky and yelled, "Hello dead sky! It is I, Man. I will be joining you soon and you may trace the skies of wherever we may go, following me. I'll see you then!"

Man walked and walked as the ground surrounding him curled and drove forward, revealing nothing. Man heard the pained cries of the trees screaming, "Mother Earth! Cruel, cruel world! Do not kill us too!"

Man laughed at the futile attempts as he stopped and dug himself a six deep hole. He told the trees, "Do not cry, trees. For you know just as well as myself that this is Earth's decision and Earth's decision it shall be. I am Man and you do not see me fretting peaceful trees."

The trees stayed quiet but occasionally one would cry in agony and the peeling world's air was filled with whimpers of lost hope and deep sadness. Man looked up at nothing, and decided, it was time to lay himself. Man dropped into the hole and waited. Soon the hole started to tremble and the dirt walls about him curled. Man felt his own body peel and he knew exactly how the thin yellow paint in the home of his own had felt when a piece flaked and an edge developed. The edge weighed down the rest of the paint underneath and it would fold neatly into a strip that swirled ever so delicately.

First Man's skin went, and then the muscle, followed by bones and nerves, then his organs. All that was left for last was Man's mind. And the entire time of his short, and seemingly painless death, Man laughed. Man laughed and laughed and laughed. Man laughed so hard, he would've cried, but his eyes had peeled and the tears had peeled with them. Soon Man's mind peeled and the world sunk into a deep pit of nothing. There was no whole or space or shape or mass.

It was nothing and so nothing it wasn't, because nothing, is something.

Just Do It

2012-01-23T20:16:00.000+08:00

Sometimes you might want to say no,
eat a little more that just a piece of cake,
shout at the person who hurt you,
stand up for what you think is right,
but are afraid of what others might say,
forget about it all and just do it.
You may want to tell your dad he is wrong,
tell your friend that he is not the one,
just do nothing for a whole day,
leave something and pick something else,
but you are afraid of what others might think,
forget about it all and just do it.
You may want to give an orphan something,
help an old lady cross the road,
but are scared people might judge you,
as the girl who shows off,
and wants to be perfect,
forget about it all and just do it.
You dont have to be right all the time,
or speak according to other peoples scripts,
you can voice your opinion,
and say the wrong thing,
but remember to learn from the mistakes you make,
cause those who hate you will hate you no matter what,
and those who love you will love you no matter what.

I want those eyes

2012-01-17T23:43:00.000+08:00

Ask not how it came to be, you are what you are.
Go forth into the oblivion.
Perish in the abundance.
Hide what you know.
But when you can't recognize yourself don't look at me.
I see a flower in your soul.
I wouldn't dare admire it.
Maybe I would paint the picture of an innocent beauty
Destroyed by being conscious of itself,
And look at it, thinking, "Now that is stunning."

2012 The Gift

2012-01-04T12:55:00.000+08:00

As twenty eleven is boxed and shelved,
we prepare to unwrap two thousand and twelve.
Already predicting what we might or might not get,
knowing all to well that its never what we expect.
No refunds or exchanges, this offering must be kept
the only choice is simply to graciously accept.
Curiously we conjure up situations and solutions
justifying our presumptions with pacts and resolutions.
Waiting for the hand to strike. It's almost twelve o clock,
So we can take a peek inside this never ending box.
Finally it's time to tear off sticky tape and wrapping.
Reaching into possibilities, entangled and overlapping.
This ever changing gift, valid for one year,
the only rule included, is just hang on and steer.
Hopeful that my journey is packed with adventure and surprise,
And that all my thoughts and emotions can all be realised.
I'll leave you to unwrap your gift, to see what it will bring.
My advice? Be prepared for anything and almost everything.

This Year

2011-12-29T01:06:00.000+08:00

This week has been a hard one, infact this month has been so long.
The year while passing quickly has had me do so much wrong.
Weird thing is, while the soul searching has come to no conclusions
I have overcome many weaknessess and so many delusions.
I have learned the past will remain as such, which no-one can debate
Looking for answers to plan your future leaving nothing to fate
Wrong or right who can tell until each mistake is made
Learning from the years that pass until your soul is laid.

Sa Ating Paghakbang

2011-12-19T15:26:00.000+08:00

Huwag kang maglakad sa unahan ko
At baka hindi ako makasunod sa iyo
Dahil maaaring ang mata ko ay mapako
Sa hiyas na ang kinang ay isa lang balatkayo

Huwag kang maglakad sa likuran ko
At baka hindi ko kaya ang pamumuno
Maaaring sa una kong pagkakamali
Maputol ang ugnayang sa ati'y nagtatali

Kung maaari'y magtabi tayo sa paglalakad
Na sa magkaibiga'y talagang ito ang hangad
Ibig kong sabay nating abutin ang pinapangarap
Nakakubli man ito sa likod ng ulap

Sa pagsabay ng lakad ko sa iyong hakbang
Lalo namang lumalago ang ating pagkakaibigan
Iba't ibang unos man ang sa buhay ay dumaan
Dahil magkasama tayo tiyak itong malalagpasan

Happy 86th International Founding Anniversary ALPHA PHI OMEGA!

2011-12-16T13:36:00.005+08:00

Hail to the 86th glorious years of ALPHA PHI OMEGA more than 8 decades of EXCELLENCE in LEADERSHIP, FRIENDSHIP and SERVICE...

"86 years of genuine service to humanity. APO cares, APO shares..."

LEADERSHIP beyond years...
FRIENDSHIP beyond horizons...
SERVICE beyond race...

Strong the circle we, may we always be...

Happy 86th International Founding Anniversary to all my Brods and Sis, mwah! :D

The Gift of Silence

2011-12-14T16:48:00.000+08:00

And I sit away by myself
No one within my presence
But the peace I do enjoy
Because of the silence.
Silence is not met much
For human greed is high
But let us all take a moment and relax
And appreciate the gift of silence.

Wish I Knew You

2011-12-13T20:09:00.000+08:00

Wish I knew you, saw you standing, in the distance, unaware

Look on us all, so calm and cool, no disturbance, over there

Model of vain, clothes and beauty, perfect posture, all within

Wish I knew you, wish you were real, keep on wishing, mannequin

Growth

2011-12-10T19:51:00.000+08:00

Growth
Think what you want,
I really don't care
There's a time and a place,
but that's far from here.
Because as we grow up,
things start to change
Like a baby's sippy cup
or a singer's range.
It's out of our control,
this life we live
So go with it and enjoy
all that it gives.
Have no regrets,
live for today,
embrace tomorrow,
but don't lose where you've been.
That's one thing i know
with my young age to show,
time passes by
and makes many cry.
The past is over,
but it lives on forever
within you and me
As memories intertwined
with their souls combined
and fates in line
to be what they'll be
or burn forever
like the third degree.
It may not be pretty,
but it's one hell of a ride,
so sit back, relax, and enjoy your life.

How The World Works

2011-12-08T16:37:00.001+08:00

It's funny how the world works.

All the religions, the reactions, the nature of someone.

If it is hot, you want to be cold.

If you are cold, you want to be warm.

If you don't talk, act, or look their way, they shun you.

If you are shunned, you immediately think of changing.

You wish to be famous and fortunous.

Fame and fortune may wish to be like you.

People believe in God, Buddha, Allah, and so on.

But have any ever wondered just how it is possible they may exist.

How can any of these guys create an entire universe?

Or come down and talk to people and then never be seen ever again?

Has anyone ever thought of possibilities of how the starts really came to be, or if the moon was always there?

What about the sun and how it is so hot, you would turn to ash?

What about the solar system?

How could all of these planets, moons, stars have come to be?

If somebody asks someone if they want to go out, what is their reaction.

It could be a blunt no. An apologetic no. Even a yes out of either kindness, or feelings shared.

Answers as these would identiy who that one person is.

A blunt no, the person does not care what anyone thinks.

An apologetic no, they want those around to think of them as a nice one.

A yes out of kindness, because no way they can say no because they don't hurt feelings.

Yes, I want to go out because I like you too.

Does all of this depend on how they were brought up, or where they were raised.

Does dying ever really mean death.

Some believe in reincarnation. Other believe in heavan and hell, and so on.

What if when you die, the next minute someone if born, it's you.

They so day, every minute someone dies, someone is born.

Heavan and Hell.

Those who have been good in life, go to the paradise their God has decided they earned.

Or the fiery depths of torture, for being bad.

Things we believe in and have never really thought about will always remain true secrets.

The world is full of secrets.

Every thing, from existent things to beliefs have their secrets.

Humans have their secrets.

The world, if just full of secrets.

But think too much, you may go insane.

Jeezz...

It's funny how the world works.

Drunk

2011-12-07T00:10:00.001+08:00

Tomorow is far away
My legs truckled to gravitation
With all women I want to play
And punish darkness on the plantations
Filled with dizziness hurting my head
Complaint´s sweat is peering in the future tray
But the feeling of the previous enjoyment
Is all about the life´s sled
The sense of quality or tasty sauce
Is spreading all over my body
Joy of capturing the night´s gloss
Is hunting my liver into underground caddy
Directions are switching in front of my eyes
I am capable to shoot my way home
Or somewhere else it also would be nice
My head is one lifetime surrounding poem.

Poetry Keeps Me Alive

2011-12-04T00:02:00.003+08:00

Poetry keeps me alive
Feelings cannot be kept inside
There is no better way
To get out emotionally what you are to say
With poetry I describe how I feel
Every word that I write is real
And the beauty of the way I write
Teaches me to feel emotion despite
The world that is filled with sin
That effects me yet I heal with a pen

The Lady And The Moon

2011-12-02T00:26:00.002+08:00

So familiar, have I seen her before,
the eye in the sky, she captivates.
Embracing Gods reflection every night,
just for darkness, she waits.

In darkness she stands out bright,
and in light shes on the other side.
A new shape every night she takes,
to then suddenly disappear one night.

She holds up like a mirror in the sky,
reminding me of my body and my mind.
So far away, yet I feel her breathing,
just as though I would, when combined.

Up and down as though for eternity,
Working her way through the logical.
She holds the secrets of the tides,
secrets of murder with a gilded sickle.

Systematically drifting over every terrain,
reproducing dates and facts and figures.
Part of her body has never seen the light,
left for imagination, soft as whispers.

Lumuha ka

2011-11-30T19:00:00.005+08:00

Lumuha ka
Kung lagpas na sa iyong ulo ang mga problema
Kasabay ng pagdaloy nito ang paggaan ng iyong dinadala.

Manalangin ka
Kung pakiramdam mo'y nawawalan ka na ng sigla
Sapagkat ang pananampalataya mo'y bitamina ng iyong kaluluwa.

Lumaban ka
Sapagkat walang inilaang pagsubok na di mo makakaya
Daig mo pa ang isang lumpo kung magpapatalo ka.

Magnilay ka
Subukang balikan ang magagandang alaala
Mababatid mo sa kabila ng lahat, buhay ay mayroon pa ring saya.

Sexual Soul

2011-11-25T18:56:00.001+08:00

Sown by Ecstasy, born of Desire,
Conceived in the flames of Passion’s fire.
God and Goddess the seed and the womb,
Unbidden, a sexual soul comes to bloom.

Aglow with indifference to their casual deed,
They banish the spirit to Earth without heed.
How entrusted, embodied, alone Passion knows,
To a mortal, wherein the Divine Tempest grows.

The lust for flesh, yet dormant and cold,
In a body of impotent youth controll’d.
Impatiently seeking an outward release,
Anxiously waiting, never at peace.

When youth, its mantle of innocence yields,
Carnal awareness, unconfined, spills.
A sword of yet unknown strength deposes
All, and a singular purpose imposes.

Fueled by temptation, encumbered with doubt,
Denied consummation, to suffer without.
Thus, satisfaction of the unmet need
Is found in fantasy, not in deed.

A concupiscent mentor eager to guide,
Unveils to the virgin a new world inside.
In calm submission the pupil soon learns,
Sensual pleasures for which the soul yearns.

Exploring the heights and depths to find
The source of copious rivers of wine,
In a drunken dance, to which they consent,
‘Til mentor and pupil are breathless and spent.

Erotic euphoria the heart corrupts,
Rivalry ‘tween sex and love erupts.
The hedonist sexual soul assails
The loving heart, which falters and quails.

Intemperance like waves on a stormy sea,
Crash and drown love’s tender plea.
Insatiable cravings that roll like thunder,
Rend the heart and soul asunder.

When pledging a conjugal partner for life,
Dismissing Passion summons the strife.
If beauty and grace instead the mind chooses,
A doom of unforeseen woes it unlooses.

The longing for flesh, beauty cannot displace,
Libidinal urges aren’t sated by grace.
The sexual soul will never betray
Passion, its master, who it must obey.

The quest for fulfillment found in a peer,
Excuses the guilt and shuns the tears.
Fear of discover’y, amid groans of pleasure,
Whispers a promise of pain beyond measure.

Lascivious lies from lips without shame,
Convincingly swear the truth to proclaim.
But pain, foresworn, pierces the heart,
And rocks the union, ‘til broken apart.

Should the sexual soul ever find its true mate,
In the shadows of time cruel irony waits.
As in youth’s innocence the aged beholds,
A libido depleted, dormant and cold.

When flesh and bone have earned their rest
From the spirit, dispossess’d
The sexual soul escapes the grave,
Another mortal to enslave.

World Ends

2011-11-20T10:00:00.003+08:00

I was born in this hell
where the flames burn bright
now I'm feeling unwell
and something isn't right,
down through the Earth
it seems I fell if
I'm awake or asleep
The ocean is rising now
cities will crumble
it's not so surprising
that I'm starting to fumble.
I'm getting queasy
I know that I'm sick
things are freezing
I've got to move quick.
The world is ending
and my friends are all gone
reality is bending
I can't hold on.
Everything is fading
now and everyone is dying
it's something that I can't allow
but no one else is trying.
Everyday there is more trouble
so we push our way
through the rubble
we all keep trying to continue
but what does life really mean to you.

Android

2011-11-15T21:15:00.002+08:00

Today my heart just died
Convert by the automaton inside

No emotion I can feel
Nothing inside just glaze steel

This coldness spreads like a virus
Becoming murky and rancorous

Gears and bolt replace my brain
Now you abhor what I became

Replace my flesh with steel and wire
Humanities end I now desire

My carnage reigns supreme
For I am now the machine

Baul ng Lumipas

2011-11-09T20:32:00.001+08:00

Matagal na ring di ka nabuksan,
Kaya naman ika'y aking pinanabikan.
Mga alikabok, katawan mo'y nakumutan,
Marungis na pati ang iyong lalagyan.

Nanginginig pang iniangat ko ang hawakan.
Napabahing sa hininga ng iyong katandaan.
Di maunawaan ang damang naramdaman,
Habang tinatanaw sa usok ang iyong mga laman.

At ako'y napangiti sa aking nasaksihan.
Binuro ng panahon ang mga kagamitan,
Hinalukay, kinalkal, isa-isang tiningnan,
Mga bagay na halos di na mapagkakilanlan.

Subalit ka'y dami ng alam ko pa
Na agad natandaan ang aking alaala.
Sila na naging saksi sa nararamdaman kong saya,
Nakapiling ko noon, noong ako'y nag-iisa.

Bawat balingin ko'y may kani-kaniyang kuwento,
Na ibinubulong agad lahat sa aking pagkatao.
Ano nga ba ang hiwagang 'to?
Wala! Ang hiwaga'y nasa isip ko.

Isang damukal ang mga lumipas,
Na humulma ngayon sa aking nakalipas.
Mga alaalang tunay na lumakas.
Nasumpungan ko muli sa baul ng lumipas.

Alamat ng Symbianize

2011-11-03T21:30:00.004+08:00

Taong 5566, Ang mundo ay naging black planet. Nagkalat ang basura, ang dating malinis na hangin naging lason, ang mga dating kagubatan ay nasakluban na ng mga pabrika,ang mga hayop at halaman ay naging hologram na lamang, ang mga tao ay naging patay na buhay mga kalahating tao at robot sila ang mga hindi mapalad na makaligtas sa takbo ng modernisasyon. Pinatatakbo na lamang sila ng artipisyal na pag iisip. Na pinamumunuan ni Malanding Becky, pinakamalupit, pinakamasama, pinakamalandi at pinakapangit na baklita. Dahil sa mga sa mga pansarili nyang interes tuluyan ng nasira ang mundo at pagkakalat ng mga kalahi nito.

"papatayin ko sa sarap lahat ng sumaway sa mga utos ko" galit na sabi ng malanding baklita. Ang pederasyong hukbo ni Becky ay agad sumaludo sa kanya. "Chuva! Chuva! Chuva! Chuva!"

Biglang dumating si Praybeyt Benjamin. Ang kanang kamay ni Malanding Becky. Sa tuwing dumadating ito ay palaging may masamang balita "Namatay lahat ng Bekimon natin sa pakikipaglaban sa hukbo ng mga SYMBIANIZE"

Ang SYMBIANIZE ang grupo na lumalaban sa mga Bekimon na ang tanging layunin ay maibalik sa dating anyo ng mundo. Pinamumunuan ni Capt. Vagalance na apo ni Capt. Sparrow at ang mga kanyang tauhan ay sila iBee ang bubuyog na gala, Lupin ang dakilang scout ranger dahil sa natatangi nyang talento sa pagtagbo, acunanan ang bugaw, at syempre si PadrePio ang pareng mahilig sa misyonaryo.

Galit na galit si Becky sa kanyang nabalitaan, agad niyang tinawag ang buong pederasyon hinanda ang hukbo. May hawak na blower at suklay yung iba, yung iba naman may hawak na brush at makeup kit. Nagulat lahat ng sanbadingan dahil dinala ni Malanding Becky ang kanyang korona ito ang pinakamalakas na sandata ng mga Bekimon.

Samantala sa hukbo nila Capt. Vagalance naghahanda na sila sa matinding gera na mangyayari. Si acunanan tinawag nya na lahat ng tauhan niya imbes na babae ang gamitin niya mga tiborsyo ang pinatawag nya. Si Lupin naman ay nagmamasid sa lugar ng Bekimon. Agad siyang tumakbo na parang natatae dahil nahuli siya ng mga Bading na nageespiya, kapag naabutan siya ng mga ito tiyak uubusin ang kanyang lakas nya.

Dumating na ang takdang panahon. Agad nagkita ang dalawang hukbo, mabilis na nakita ni Capt. Vagalance si Becky "Tapusin na natin ito, Marami ng nasira, marami ng nadamay at marami pangmamamatay. Kahit madami kayo di kami uurong sa laban!" seryosong sabi ni Capt. "Har! Har! Har! Har! Wag na kayo umasa dahil papatayin namin kayo sa shokot at hindi ninyo kami mauubos! Chochorvahin namin kayo! Har! Har! Har!" pangasar na sagot ni Becky. Wala ng sinayang na oras si vagalance agad niyang sinugod si Becky. Sinuntok , tinadjakan, sinakal, hinambalos , tinuhod ni isa hindi tumama si vagalance. Samantala si acunanan naman tinawag nya na lahat ng binugaw nyang tibo. Nagsalubungan ang mga Bekimon at mga Tiborsyo imbes na manalo ang mga tibo natalo sila dahil kinulot at minakeupan sila. Nauubusan na ng pagasa ang mga SYMBIANIZER. nagulat sila ng may tinaas na bagay si Becky , lumiwanag ang buong paligid at may sinasabi na orasyon ang mga Bekimon "chuverlu eklavu bekibekimon chuva chuva chuva!" naririndi at nanghihina ang grupo nila Vagalance tila nawawalan na sila ng pagasa. Nagkindatan ang grupo na ibig sabihin gagamitin na nila ang secret weapon. Dahang dahang tinatangal ng mga Symbianizer ang kanilang damit. Nawala sa pokus ang mga sanbadingan nanghina sila sa kanilang nakita. Si iBee ang bubuyog na gala agad niya ginamit ang kanyang malakas na pagaspas ng pakpak ng matabunan ng lupa ang mga Bekimon. Si PadrePio binasbasan nya ang lupa na binagbaunan ng mga Bekimon para di na makalabas ang kampon ng kabadingan.

Nagdiwang sa pagkapanalo ang mga Symbianizer. Nagulat sila na may tumubong mga halaman at mga bulaklak sa lugar ng binagbaunan ng mga Bekimon. Tinawag nila itong Baclaran.

History became legend, legend became myth

Pagdating ng Brazillion years bilang pag-alala sa ginawa ng mga Symbianizer. Gumawa ang ka apo apohan ni Vagalance na si Marquess ng Forum na pinangalanang Symbianize.

Kapag sa langit ako'y patutungo

2011-10-31T15:45:00.003+08:00

Kung sa langit ako'y patutungo, ano ang dapat kong dalhin?
Ang kuwintas ko kayang ginto o ang brilyante kong singsing?
Mayroon akong bahay, kotse, alahas na nagniningning.
Sapat na ba Panginoon ang mga yaman kong angkin?

Magandang katayuan sa buhay, akin nang narating.
Mga materyal na bagay, natamo ko na rin
Hindi na mabilang, kaibigan kong itinuturing
Alin sa mga ito ang nais Ninyong aking baunin?

"Sa mga nabangit mo, wala doon ang kailangan Ko.
Alalahanin mo anak, wala itong halaga sa buhay ng tao.
Kahit mayroon kang pilak at ginto, huwag mo sanang lilimutin
Ang pag-ibig at patawad Ko, hindi kailanman maaaring bilhin.

Dito sa Aking piling, wala kang kakailanganin
Alalahanin mo na lahat ng bagay, sa Akin nanggaling.
Ang sinasabi mong kayamanan ay basahan lamang sa Aking paningin
Kaya't kung pupunta ka sa langit, wala kang dapat dalhin.

Tunguhin mo ang Aking kaharian na ang tanging dala ay sarili
Kasama ang mga alaala ng lahat ng ginawang mabuti.
Pag-ibig sa kapwa, pananalig sa Akin at malinis na budhi
Iyan lang ang tanging mahalaga kung sa Aki'y mananatili."

Red is...

2011-10-21T20:08:00.008+08:00

Red is the color of pain at its worse
Red is the color of war that gives destructive power
Red is the color of blood on the alley
Red is the color of someone's anger
Red is the color of hate
Red is the color of happiness in its best day
Red is the color of love and romance
Red is the color like no other
But Red is just a color
Why does Red mean so much,
How did we choose Red to mean this things.

Aklat at Tao

2011-10-19T22:53:00.005+08:00

"Knowledge is power". Totoo, makapangyarihan ang kaalamanan... ang karunungan. Kaalamang natatamo sa pagbabasa natin ng mga aklat at mga karanasang ating pinagdaanan.

Katulad ng isang aklat,ang tao ay may tinataglay na karunungan - karunungang nagsisilbing susi upang makamit ang minimithing pangarap sa buhay. Ngunit ang karunungang ito ay magiging walang silbi kung ito'y gagamitin sa maling pamamaraan.

Ang aklat at ang tao ay may pagkakatulad. Ang aklat ay may tatlong bahagi - ang kanyang pabalat, nilalaman at talahulugan.

Katulad ng aklat, tayong mga tao ay ganito rin ang bahagi. May kanya-kanyang pabalat. Pabalat na sumasagisag sa ating panlabas na kaanyuan. Kaanyuang maganda, pangit, maputi, maitim, normal at may kapansanan.

Ngunit, hindi lamang sa ating pabalat nasusukat ang ating kabuluhan. Lagi nating alalahanin ang gintong kasabihan... "don't judge the book by its cover". Dahil ang sinumang nilalang ay may mahalagang papel na dapat gampanan.

Samantala, ang ating pabalat ay hindi gaanong mahalaga. Ang pinakamahalaga sa lahat ay ang ating nilalaman - ang ating kalooban, ang ating niloloob.

Ang ating puso't isipan ang sumasagisag sa ating nilalaman, ang ating pagkatao. Kung ang ating nilalaman ay maganda't mabuti, matutuwa ang ating pangunahing mambabasa - si Bro Boss.

Ang lahat ng ating ginagawa sa bawat kabanata ng ating buhay ay makikita sa ating talahulugan. Ang talahulugang ito ang magsisilbing daan patungo sa Kanya at sa daigdig na walang hanggan - sa Paraiso.

Kung ang lahat ng ito'y isasaalang-alang ng bawat tao - ang daigdig ay maituturing na isa nang paraiso. Paraisong laging may saya... walang nang-aapi, walang naghihikahos at walang nagmamalupit. Ang lahat ay pantay-pantay.

Ngitngit ng kalikasan

2011-10-06T21:11:00.002+08:00

Ang Panginoon nating Diyos ay lubhang dakila
Inaandukha niya ang lahat ng nilikha
Bago pa man ang tao ay kanyang ginawa
Pangangailangan nila ay kanya nang inihanda.

Nilalang niya ang mundo na ating tahanan
Mistulang paraiso sa ganda at karilagan
Puno ay malalabay sa gubat man o kabundukan
Isda ay sagana sa ilog at mga kargatan.

Bughaw na kalangitan kay gandang pagmasdan
Mga kulay ng bahag-hari ay nagbibigay ringal
Sa papawirin ang mga ibo'y nag-aawitan, nagliliparan
Mundo'y nagsilbing paraiso ng sangkatauhan.

Subalit tayong mga tao'y, ano ang ginawa?
Sa pinagkaloob sa atin ng Poong dakila
Sa nakaraang mga taon ay ating sinira
Ang obra maestra na kanyang nilikha.

Mga kabunduka'y kinalbo, mga puno ay pinutol
Nawalan ng pamigil sa baha at daluyong
Isda ay nililipol, karagatan ay nilalason
Dahil na rin sa mga taong kuhila at palalo.

Ang papawirin na dati ay lubos sa kariktan
Ngayon ay nagdidilim sa usok ng mga sasakyan
Pati na rin ang mga pabrikang itinayo ng dayuhan
Ay nakadaragdag pa sa pagsira ng kalikasan.

Tayo ay magmasid sa ating kapaligiran
Ito ay bunga ng inaasam na kaunlaran
O hindi naman kaya ng kawalan ng kakayahan
Na panatilihin at pangalagaan ang biyaya sa ating bayan.

Ano ang gantimpalang sa atin ay naghihintay
Kundi ang anihin ngitngit ng kalikasan
Lindol, bagyo, baha na kumikitil ng buhay
Dulot ng mga taong sa salapi ay gahaman.

Kaya tayong mga tao maglimi, mag-isip
Abutin ang makakaya nitong ating lirip
Kung ang pag-aabuso ay hindi natin mapigil
Tayo'y magwawakas, buhay ay makikitil.

Kung hindi man ikaw

2011-09-24T15:49:00.010+08:00

Kung hindi man ikaw ang pinakamatangkad
Huwag mong kalilimutang may mas maliit pa sa iyo na di hamak

Kung hindi man ikaw ang pinakamatalino
Tandaan na may mga bagay na alam mo

Kung hindi man ikaw ang pinakasikat
Isipin mong kilala ka pa rin ng Panginoon ng lahat

Kung hindi man ikaw ang pinakamabuti
Alalahanin mong di naman madalas ang iyong pagkakamali

Kung hindi man ikaw ang pinakamaganda
Tandaan mong wala kang kapansanan at mapalad ka

Kung hindi man ikaw ang pinaka sa pinaka
Huwag mong piliting tingnan katangian na nasa iba

Balikan mo ang maraming bagay
Na tanging sa iyo lamang Kanyang ibinigay

At kung hindi mo man matanggap ang iyong katauhan
Sino ka para angkinin ang "ikaw?"

Daydreaming

2011-09-21T11:24:00.002+08:00

Isang napakahalagang aspeto ito sa buhay ng tao, sa buhay ng bawat isa. Malaki ang nagiging epekto nito at binubuhay nito ang ating buhay, pinapasaya ang bawat araw ng ating kalungkutan. Kung madalas kang mangarap walang puwang sa puso't isipan mo ang kalungkutan. Pinapalitan ng kaligayahan ang bawat kalungkutang dumarating sa atin. Nagagawa tayong pangitiin sa bawat bagay na ating napapangarap. Nagagawa mong pagaangin at i-relax ang iyong isipan at mai- enjoy mo ang kalayaang mangarap sa mga magagandang bagay na inaasahan mong gagawin sa iyong pamumuhay, mga bagay na nais mong gawin sa mga susunod na mga araw, mga bagay na nais mong marating sa iyong buhay, mga bagay na nais mong i-bahagi sa iyong kapwa at malaki rin ang epekto nito lalo na sa pag ibig at ituturo sa iyo ang tamang daan kung saan mo man nais tumungo ng walang anumang limitasyon or hangganan. Libre ang mangarap, libre ang mag isip, may kalayaan kang isipin ang mga siguradong alam mong magagandang bagay na maari mong gawin higit sa mga bagay na makakasira sa iyong buhay. Karamihan sa mga bagay na ginagawa natin ngayon ay parte na kung paano mo ilalarawan ang klase ng iyong pamumuhay at kung paano mo mae-enjoy ang bukas. Ang mangarap ang pagkakataon kung paano natin nakikita ang ating sarili sa mga darating na araw. Ang ating isipan ay maihahalintulad ko sa isang papel kung saan kaya mong maglarawan ng bagay tulad din yan kung paano ka mangarap, nailalarawan mo sa iyong isipan ang mga bahagi at instrumento ng iyong kaligayahan.

Minsan nangangarap din ako ng gising mga simpleng pangarap na unti-unti kong nagagawa at natutupad. Nangangarap ako ng mga simpleng bagay kasama ng mga mahal ko sa buhay. Mag karoon ng simpleng tahanan na napapaligiran ng mga simpleng halaman at prutas sa paligid pag aalaga ng mga manok kung saan nagsisilbing libangan ko habang pinapakingan ko ang mga music na pinapangarap kong pakingan kahit noong wala pa akong kakayahang kamtan ang mga ganyang kasimpleng bagay. Tulad ng mga sinabi ko ang mangarap ang daan kung ano ang gusto mong gawin bukas. Napakasaya ko ngayon dahil ang mga simple sa aking pangarap ay dumating na sa aking buhay. Minsan may mga pangarap tayo na alam natin malayong mangyari sa reyalidad ng buhay kung hindi mo alam ang daan patungo sa iyong pangarap.

Bawat isa sa atin ay may kanya-kanyang pinapangarap, nangangarap tayo ng mga magagandang bagay na nais nating gawin, kahit minsan nangangarap tayo ng mga bagay na alam din nating hindi nating kayang gawin, mga bagay na hinaharangan tayo ng mga pag aalinlangan kung paano natin gagawin ang isang bagay. Nagagawa lang natin dahil sa mga pambihira nating paraan na nakukuha natin sa ating pangangarap ng gising kung saan ikaw lang ang tao sa sarili mong mundo na kahit anong hadlang sa pamamagitan ng lakas ng iyong pag iisip tumitibay tayo upang tumayong muli. Kung hindi ka marunong mangarap hindi ka makakabuo ng isang pangarap, hindi mo malalaman kung paano mo malalasap ang isang kaligayahan na dulot ng iyong pinapangarap gawin. Ang mangarap ay larawan ng kung ano ang iyong bukas, larawan din ng iyong kasiyahan at larawan ng iyong mga ngiti kung ano ang iyong nais marating, kung ano ang daan. Lahat tayo normal na sa atin ang mag-isip kadalasan lang yung iba sa atin iniisip o nangangarap kung ano ang mga panandaliang kaligayahan na pansariling kaligayahan lang ang normal na madalas nating iniisip. May mga tao rin na ang kadalasang iniisip o pinapangarap ay kung ano ang makakatulong sa pag unlad. May mga nangangarap din na kung ano ang magagawang makakasaya sa kanyang sarili sa mga bagay na nakamit niya. Ang mangarap ay isang instrumento din ng kasiyahan nating lahat, ng ating sarili, ng ating isipan. Ang mangarap ay isa rin na masasabi kong paraan ng magagandang asal, ng magandang pag uugali na pwede niyang gawin sa kahit sino, kahit na sa anong paraan. Magagawa mong maging bayani sa pangarap. Ang mangarap ay isang salamin ng buhay ng bawat isa kung saan pwede mong makita ang mga bagay na nais mong gawin sa iyong kapwa, sa iyong sarili sa mga darating na araw. Ang mangarap ang magtutulak sa iyo sa magagandang pwedeng mangyari sa iyong buhay. Sa telon ng buhay ikaw ang bida.

Ang mangarap ang nagbibigay sa akin ng lakas sa araw-araw kung pamumuhay, nag sisilbing vitamina ng aking isipan para sa mga gusto kong tahakin na tamang daan. Ito din ang dahilan kaya natututo akong magpasensiya sa mga hindi magagandang bagay na nangyayari sa akin sa araw-araw. More thinking, more positive sa buhay. Sa pangarap walang halaga ang kamalian, walang halaga ang ano mang kahihiyan, walang puwang ang kasamaan, walang puwang ang kalungkutan, walang iyakan, walang puwang ang ano mang hadlang sa nais mong marating sa buhay. Para sa akin mahalaga ang mangarap ginto ang katumbas na madaling sabihin ngunit mahirap hanapin, madaling isipin mahirap gawin. Pero... ano man ang lahat ng bahagi sa aking mga pangarap andiyan parin lagi ang panginoon na nag sisilbing sandata ko at kakampi upang matupad ang pinapangarap.

Mahalaga ang mangarap dahil ito ang iyong daan, ito ang iyong kaligayahan, ito ang iyong buhay at ito rin ang mag bubuo ng iyong pagkatao.

ANG PANGARAP KO SA BUHAY
IBIGAY SA AKING PAMILYA ANG KANILANG PINAPANGARAP.

Balatkayo

2011-07-08T14:19:00.001+08:00

Mapagkunwaring tauhan
Ang sayo'y kumakatawan
Na animo'y isang ahas,
Na mapangahas;

Paano mo nagagawang magtago
Sa likod ng iyong pagkatao
Pilit mong itinatago
Ang iyong pagbabago.

Pilit pinapaniwala ang mga tao
Sa mapagkunwaring pagkatao...
Payo ko lamang sayo bilang tao;
Bakit 'di ka magpakatotoo!

Wakas

2011-07-05T18:35:00.001+08:00

Sinimulan,
Sinundan,
At ngayon ko tatapusin 'to
Ngayon mo malalaman
Ang tunay na kapangyarihan ng tula
Na magmimistulang mahika,
Na para sa mga naniniwala
'Di na kailangan pa ng paliwanag,
At sa mga 'di naniniwala
Umalis ka sa harap ko at umpisahang maglayag
Ito na ang katapusan,
Katapusan ng katahimikan
ng isang ungas na makata
dahil bukas na ang kanyang isipan
na ibaon na ang karuwagan,
paliparin na ang kamangmangan
dahil ang katotohanan sa salitang wakas
ay umpisa ng paglalakbay ng makata
sa kawalan ng tula.

Kasunod

2011-07-03T17:59:00.005+08:00

Nagsimula na ang tulang walang wakas,
tulang walang linaw at walang bakas,
at dahil sa mayroong nauna,
nagkaroon ng kasunod,
ngayo'y di na muling luluhod,
di na hihiling sa tala't makikiusap
na ako'y itago mo sa mga ulap,
dahil ngayon, buo na ang pangarap
na maghanap ng mga salita at ikalat,
ikalat ang higanteng kaalamanan
na pupukaw sa damdamin ng sanlibutan
o kahit sa damdamin ng isang tao lamang,
ngayon maligaya na ang makata,
dahil may isang taong humanga
para sa kanyang nilkhang tula.

Simula

2011-07-02T00:28:00.003+08:00

Kung ang paggawa ng tula
ay pagiging makata,
kung ang pagiging malalim
ay siyang lulunod sa akin,
hayaan na lang,
hayaan ng umagos ang kaalamanan
hayaan mong dalhin kita
sa kawalan ng aking kaisipan
At tayo'y maglalakbay
Sa nilikha kong tula,
Ito na ang simula,
Simula ng tula,
tula na walang balangkas
tula na walang wakas.

All Hearts

2011-07-01T16:44:00.002+08:00

The hurt that I thought had left me
that I'd weft in the fabric of progress.

Is bleeding through un-tangled reeds
and binding old blood with new life.

That dissolves the crumpled sheets of guilt.
I've folded in the creases of my heart.

I'm happy as I tarry
in the last of my pain.

I feel full to the brim.
The night soaks through the film

of my understanding
allowing me too to shine.

It's a new life that scrapes
under every measure.

I ever set, and is stronger for it.
I spoke to the trees and thanked the stars tonight.

Why I thanked them. I don't know.

Why thank them?

Because they remind me I'm
as alive as anything that ever
lived.

Dedicated to Erika

Rain

2011-06-29T23:07:00.002+08:00

A tapping on the glass
I turn to see the source
Just the rain outside
Like the drummers of the parade

Raindrops on the window
Bubbles suspended on the glass
Streams flowing down
Like the tears that are gone

The knocking ceases
Silence is restored
A rainbow in the sky
A bridge of light and hope

Journey of Life

2011-06-26T04:23:00.004+08:00

A new life was born,
That bring us all a new reason.
To live and to believe,
In the miracle that it gives.

No wealth in this world,
Can change and afford.
Our own destiny,
That God has given us freely.

No precious and expensive stones,
Can attract and distract.
A person who truly enjoy the ride,
Of this journey called life.

missing you...or maybe not...

2011-06-21T00:48:00.005+08:00

i miss your smile;
i miss your laugh.
i miss your hugs;
i miss your touch.
i miss your kiss;
i miss your wishes.

i miss how we were.
i miss holding your hand.
i miss talking until dawn.
i miss your love.
i miss singing to our songs.

but...

i don't miss the fights.
i don't miss crying all night.
i don't miss the pressure.
i don't miss the awkwardness.
i don't miss your fakeness.

i don't miss the lies.
i don't miss the anger.
i don't miss the tears.
i don't miss the fear.

And most of all...
i don't miss you.

Sweet Message to Stupid fuckin people

2011-06-08T19:53:00.003+08:00

Love is lost on stupid people,
So they focus upon hatin'
Blame their parents and fukin friends
Say they love the folktale Satan
Dress in black and make believe
They are a warlock or a witch
Somehow I just can not conceive
You other than a lame ass bitch
A oujii board is just a toy
You know kinda like Candyland,
Makeup is not made for boys
And you like cartoonish, shitty bands.
Oh you're still reading this ryhme?
You have no life I guess,
Suck a lemon or a lime
I'm out of words I must confess.

Pissed

2011-06-08T02:27:00.005+08:00

Poetry is a thing that can be taken two ways.

1. A person can read it, and like it, relate to it, and think its "deep" or "beautiful"

2. A person can read it, and think the complete opposite.

It all depends.
So shut the fuck up with the "emo poems suck shit" because seriously.... if you dont like it. dont fucking read it!

Usually depressing poems like that are how the person feels... and maybe a cry for help. so be fucking considerate!!.
For you to put someone's work down like that is soo fuckin shallow i cant stand it!

I hate when people do that.
the person could have worked really hard on it for all you fucking know.

So stop being so damn pessimistic and find something about good things.
Holy shit!!.

Epic of Love

2011-06-06T19:50:00.003+08:00

Remember when we first met
Remember how much I sweat
But we had a good date.
But I wouldn't say it was great.

And you looked like a goddess.
And you're always so modest.
You're skin looks so good.
Just like an angels should.

And we went out some more.
Maybe three dates or four.
I thought we had something,
When I got you that new ring.

Then it all just fell apart.
I said something that broke your heart.
I don't really remember
What I said in December.

Why'd you go out with me at all?
Was it just because I was tall?
I thought you were precious.
You were so fuckin' precious.

But I'm a jerk.
I'm an asshole.
How the hell did even meet?
But I still fuckin' love you.

I saw you a few days ago.
I thought about saying hello.
That's when I saw your new boy.
I'm so glad of your new toy.

The only reason for dating him
Was because he worked at a gym.
Looked like he was made from stone
Because all his muscles were shown.

He looks so artificial.
I bet he's superficial, too.
And I know this sounds sappy.
But I just want you to be happy.

Hope your thoughts aren't of me.
And I know you would agree.
Don't read the paper tomorrow
Or you may feel some sorrow.

Just know I didn't feel a thing.
It all stopped after our fling.
I felt no emotions.
When I drowned in the ocean.

Yes, you'll live a good life.
And you'll make a great wife.
Your husbands no cheater.
But he is a wife beater.

And you managed to forget
The first time that we met.
After you moved to Manila
He beat you into a coma.

I saw you in the Kingdom of God.
Then you said something odd.
It was abnormal because
You asked Him where I was.

As it turns out to be
You always thought about me
Even with your own husband
Even when he gave you a back hand.

But none of it matters anymore.
'Cause you spread your wings and soared.
And now your an angel.
My beautiful angel.

Huli na ang lahat

2011-06-04T03:06:00.006+08:00

Malungkot isiping nag-iisa na lamang ako
Naiiwan ng mundong ito
Pati ba naman ikaw sa akin ay lumayo
Di na makita; bigla na lang naglaho

Bakit ikaw pa rin aking naririnig
Nauulinig ang iyong himig
Saan man ako tumingi'y ikaw ang nakikita
Di ka kumakawala sa aking gunita

Andito ako sa isang sulok
Pinagmamasdan ang larawan mo
Itinatago dito sa puso ko
Ang tanging pangalan mo

Bakit naglaho ka ng parang bula
Tinangay ng hangin ang iyong pangalan
Inanod ng dagat ang yong larawan
Ngunit sa puso ko ay di ka parin lumilisan

Di ko napapansin malayo na pala ako
Ang kinatatayuan ko di ko na alam ngayon
Nakakasilaw ang liwanag mula sa bungad
Ng lugar na di ko alam kung saan

Huli na pala ng aking napagtanto
Na ako pala ang siyang lumayo
At bigla ko na lamang naalala
Sa mundong ito ako'y lumisan na

Brad!

2011-06-03T02:02:00.005+08:00

"Para sa lahat ng katotong hindi naging mga kaibigan dahil naging mga kagyat na kaaway. Para sa lahat ng nasaktan, dinusta, kinamuhian ng walang dahilan at sinaktan pang muli. Mapatawad sana tayo ng kasaysayan at ng buhay sa ating mga kapalaluhan. Sayang at sadyang sayang ang mga pagkakaibigang hindi nangyari."

Kunin ang pamalo
Paluin at lumpuhin ang mahina ang pananampalataya
Utusan at gawing alipin ang mga kaibigan, kaklase at kasama
Umastang mga macho, siga at palaban
Gumuhit ng linya sa pagitan ng mga 'barbaro' at mga mahihina
gumihit ng linya at dugo sa pagitan natin at ng mga uhuging kapatiran
Gumuhit ng gumuhit
mamalo ng mamalo
umasta ng umasta

Kunin ang mga tubo, boga, martilyo at mga beinte nueve
karnehin ang kaaway paputukin ang mga ulo
Ihagis ang mga pillbox
Saluhin ang mga suntok
sugod atras sugod
may gulo tayo
may gulo tayo
may gulo tayo!
Ano nga ba ang iskor na? 3-2? 2-1? 0-2?
Basta,
Abangan sila sa kanto
Abangan sila sa kanto
Patayin sila sa kanto

Ipagdiwang ang kapatiran
Ipagdiwang ang bagong tinira
magyabangan
magbidahan
magpataasan ng ihi
'di ako umatras
'di ako natakot
buo ang aking loob
sinamahan kita sa dulo
Sinalba kita
pinagtanggol kita
Ginanti kita
malaki ang aking titi
Malaki ang ating titi

Kaya maghanda ng isang piging
Magkamayan tayo lagi
Magpalitan ng mga lihim at koda
Sampalin ang hindi matahimik
Magparami
Magparami
Mag-ubusan
Mag-ubusan
Brad
Sis
GC
GT
MI
Alpha
Beta
Chi
Delta
Epsilon
Neo
Full Brad
Half Brad
Master
Lord
Senyores
Alumni
Anib
Forever
May gulo
May gulo

Lahat tayo ay mga uhugin, duwag at iyaking paslit.
Kasing pangit at kasing krudo ng tulang ito, tayo.

Fratman ako.
Hindi ako fratman.

Music = Life

2011-06-02T02:48:00.003+08:00

IT'S THE ONE THING THAT KEEPS ME BREATHING,

IT'S THE ONE THING THAT KEEPS ME FROM GRIEVING.

IT'S THE CLOSEST THING TO MAGIC,

IT'S THE THING THAT HELPS ME COPE WHEN THINGS GET TRAGIC.

IT'S THE STUFF PLAYING IN EVERY TEENS HEAD,

IT'S THE SOUND THAT SPEAKS WHAT REMAINS UNSAID.

IT'S THE TISSUE WE DRY OUR EYES ON,

IT'S THE THING THAT HELPS US SEE WITHOUT THE LIGHT ON.

IT'S OUR BAND-AID TO OUR BROKEN HEARTS,

IT'S OUR OUTLET WHEN OUR ANGER STARTS.

IT'S OUR FORK AND ITS OUR KNIFE,

IT IS MUSIC AND MUSIC IS LIFE.

Haiku

2011-06-01T00:37:00.003+08:00

I hope that I'm missed,
After the blade slits my wrist.
Wish we never kissed.

Flood of Fate

2011-05-30T03:29:00.008+08:00

Time just seems to deteriorate
Like the bliss within my core
Of tranquility and contentment
Each day after each damn day
As clouds grow heavy and gray
Each drop impales the ground
Like a devastating missile
Drop by drop, puddle by puddle
Consuming the eternal ground
Like a global flood

Not one desperate dove will perch
Upon my branch of death
For it shall drown in the flood
As I cannot protect it from harm
But, I, soon to die, would like company
For I shall drown in my fate
It is ironic, this malicious torture
For I consume what is soon to consume
My ages of forged life
Leaf by leaf, branch by branch
Bark by bark, ring by ring
Like a point-blank bullet
Fired without temptation
Killing another victim

Time just seems to deteriorate
Like the bliss within my core
Of tranquility and contentment
Each day after each damn day
As clouds grow heavy and gray
Each drop impales the ground
Like a devastating missile
Drop by drop, puddle by puddle
Consuming the eternal ground
Like a global flood

Tao at Kalikasan

2011-05-27T20:51:00.006+08:00

Marahil napapansin niyo na ang mga pagbabago sa ating kapaligiran. Nahahalata niyo bang nakararanas tayo ng maaliwalas na panahon sa simula ngunit maya-maya’y biglang uulan? Sa kasalukuyan, maraming pagbabago hindi lamang sa panahon na ating nararamdaman, kung hindi pati na rin sa ating kapaligiran. Bakit kaya nangyayari ang mga pagbabagong ito ngayon na noong dati’y hindi natin nararanasan ?

Ayon sa mga siyentipiko, ang mga pagbabago sa kalikasan na nararanasan hindi lamang ng ating bansa, kung hindi pati ng buong mundo ay ang tinatawag na Global Warming. Ang Global Warming ay sinasabing epekto ng pagkasira ng ating kalikasan na dulot ng patuloy na pang-aabuso ng tao sa paggamit nito, at hindi isang natural na pangyayari na dapat maranasan ng mundo. Ang mga ebidensya ng pangyayaring ito ay nakagugulat at hindi dapat ipagsawalang-bahala ng mga tao dahil tayo rin ang nagiging biktima nito. Ilan sa mga ebidensya ng Global Warming ay ang paglaki ng bilang ng mga bagyong namumuo,tsunami at lindol. ang bilang ng tagtuyot na nararanasan sa iba’t-ibang bahagi ng mundo, at ang paglilipat ng tirahan ng mga hayop malapit sa Kanluran at Hilagang bahagi ng mundo dahil sa biglang pagtaas ng temperatura sa gitnang bahagi ng mundo. Kung sa mga susunod na taon ay patuloy pa rin ang Global Warming, maraming masasamang epekto tayong mararanasan katulad ng pagtaas ng bilang ng mga tao at hayop na mamamatay dahil sa sobrang init at mga sobrang pagbabaha dahil sa natunaw na ang yelo sa Antarctica at ilang bahagi ng Arctic.

Bilang bahagi ng isang mamamayan, ano ang ating papel sa pagsagip sa ating kalikasan? Hindi lamang ang mga nasa politiko o gobyerno ang dapat kumilos para sa kapakanan ng ating Inang Kalikasan dahil para rin ito sa ating kinabukasan sapagkat tayo rin ang mangangalaga rito. Kaya nararapat lamang na magkaroon tayo ng kaalaman tungkol sa Global Warming at kung paano ito maiiwasang lumala sa hinaharap.

Anu-ano kaya ang maaari nating gawin bilang isang mamamayan sa pagsagip sa ating kalikasan? Isa sa mga maaari nating gawin bilang mamamayan ay ang pagtitipid ng kuryente sa ating mga tahanan. Ang elektrisidad na ginagamit natin sa ating mga bahay ay nagmumula sa mga fossil fuels na kailangang sunugin na nagdudulot ng polusyon at isa sa mga sanhi ng Global Warming. Makatitipid tayo ng elektrisidad kung babawasan ang paggamit ng mainit na tubig mula sa heater, at kung aalisin sa saksak ang mga bagay katulad ng telebisyon kung hindi ito ginagamit.

Ang maaari rin nating gawin maliban sa pagtitipid ng kuryente ay ang hindi madalas na paggamit ng kotse sa paglalakbay, o kaya naman ang pag-organisa ng mga carpool. Isa rin sa mga sanhi ng Global Warming ang polusyong nagmumula sa mga kotse, lalo na kung marami ang bilang nito. Mababawasan natin ang paggamit ng kotse kung maglalakbay na lamang tayo sa pamamagitan ng paglalakad, paggamit ng bisikleta o paggamit ng pampublikong sasakyan.

Iwasan na rin natin gumamit ng plastik kung tayo ay mamimili sa mga palengke, mag dala na lang tayo ng sarili nating lalagyan malaking tulong ito sa ating kailkasan lalo na tuwing sasapit ang panahon ng tag ulan ito ang pinaka malaking sanhi ng pag baha. gayahin natin ang ibang syudad na pinag babawal ang plastik sana maipatupad na ito sa lalong madaling panahon.

Sa pamamagitan ng mga simpleng mungkahi na maaari nating gawin araw-araw, magiging malaking bagay ito para masagip natin ang ating kalikasan mula sa paglala ng Global Warming sa buong mundo. Sana sa hinaharap, ang mga pagbabagong ating nararanasan ngayon ay hindi na lumala pa at sana makita natin ang ating mundo sa dati nitong kagandahan.

Ang tao ay ginawa ni Bro Boss para pangalagaan ang ating kailkasan hindi para sirain. Dapat maging responsable tayo dahil kapag ang kalikasan ang gumanti lintik lang ang walang ganti. Kaya kilos na kapatid, habang may Panahon pa. Ikaw at ako, tayong lahat lang ang pag-asa ng Inang kalikasan.

Landas

2011-05-25T19:38:00.004+08:00

Taon-taon may desisyon akong ginagawa para baguhin ang sa tingin kong di ko na kayang ipagpatuloy na paglalakbay. hindi ako humihinto. Pinapahinga ko lang ang pagal kong katawan. Minsan may pagkakataong kelangan iwanan ang mga bagay at pangyayari para gumawa ng sariling landas na matatawag mong sa iyo. Walang imposible, oo wala nga, pero madaming pagkakataong aakalain mong imposible ang mga pinagdadaanan mo. Takot kang mag-isa pero iyon ang nararanasan mo. Wala kang magawa kundi tanggapin ito, mahirap man pero nalalampasan. Mabigat man pero nakayang dalhin at pasanin ng walang tulong na hinihingi ńinuman.

Gusto mong sumigaw na ayoko na ! pero dapat ba ? lahat tayo naranasan ang mag-isa. May mga taong isang tawag lang kaya ng ibigay ang hinihingi mo, kayang ibigay ang buong oras na kelangan mo..pero bakit mo ginustong wag tawagin ang pangalan nila ?

Dahil takot kang makita ang kahinaan na meron ka. pero alam mo ang maganda ? iyon pagkakataon nalampasan mo ang sa tingin mong hindi mo kaya,,masasanay ka rin. Dahan-Dahang maging gamay ang mundong iyong pinagdesisyonang tirhan.

Wala akong responsibilidad sa ibang tao, tanging responsibilidad ko ang sarili ko. ang Pagbibigay ng respeto at pagmamahal sa Pamilya at mga kaibigan ay kusang ibinigay, walang pagpipilit at hindi kelanman itinuring na malaking kargo ng isang pagiging ako.

Madaling magbigay kung itoý parte na ng pagiging ikaw. walang hinihingin kapalit, walang hinihintay na magbibigay ng mga hinahanap mo.

Pero sa pag-hahanap ng landas na hanggang ngayon ay kasing labo pa ng alkitran, may mga taong kelangan mong palampasin, kelangan iwanan, at umaasang mababalikan pa. Gusto kung itanong kung ang parte ko ba sa buhay nila ay isang manlalakbay lang na pwedeng makabalik at pwede ring hindi na kaylanman man ? pero ayoko,,mas gusto kung isiping kaya ko pang balikan ang mga pahinang lumipas na hindi gamit ang memorya kundi mismong makita at makasama ang mga naging kaibigan at kakilala.

Mahirap mamaalam, pero kelangan, mahirap mag-Panggap na okey lang kahit hindi. at mahirap mag-iwan ng ngiti kung mismong ikaw ay may agam-agam na sa pag-alis ikaw ay magiging malabong manlalakbay sa Buhay ng iba.

Mga Landas man ay Magkaiba, Umaasa ako sa muling Pagkikita.

Badtrip

2011-05-14T15:31:00.004+08:00

Hindi ko na alam kung ilang tao na ang aking nakasagutan, nakaaway at nakasamaan ng loob, hindi ko na matandaan kung ilan na sila at kung sino ang huli kong nakasagupa, pero isa lang ang masasabi ko, nagpapaliwanag lang ako, walang personalan.

Ako kasi ang klase ng taong na kung hindi ako sang-ayon ay sinasabi ko talaga ang nasa loob ko, hindi porke naiintindihan mo ang isang bagay ay tama na agad at maykatotohanan na ito, wala akong pinapatamaan, nais ko lang ay may maisulat, nagkataon lang na ito ang paksang nagustuhan kong isulat, bahala na kayo magisip pagkatapos niyo magbasa, bahala na kayo kung tatangapin niyo ang paliwanag ko, pero alam ko, sasang-ayon kayo kapag sinabi kong hindi lahat ng sinasabi ko ay tama at alam ko ring sasang-ayon kayo kapag sinabi kong hindi lahat ng tao ay sasang-ayon sa lahat ng sasabihin mo.

May mga bagay sa mundo na mahirap ipaliwanag, may mga bagay na mahirap maunawaan, pero hindi ito nangangahulugang mali na ito, may mga bagay na sadyang parang tama, pero ang totoo mali ito, may mga bagay na parang mali, pero ang totoo tama ito. Hindi ako matalino, hindi rin bobo, may alam ka na hindi ko alam, may kaya kang gawin na hindi ko kayang gawin, pero tulad mo may alam rin ako na hindi mo rin alam at may kaya rin akong gawin na hindi mo rin kayang gawin, kaya patas lang tayo.

Hindi kita kinokontra at hindi ko rin hiningi sa iyo na tangapin mo ang baluktot kong prinsipyo, kaya huwag kang mainis kapag sinabi kong hindi ako naniniwala sa iyong sinabi, dahil hindi nga lahat ng sasabihin mo ay sasang-ayon ang lahat ng tao? Akala mo lang tama ka, pero ang totoo mali ka at katulad mo akala ko lang din tama ako pero mali rin pala ako.

Matuto sana tayong tangapin na nagkakamali rin tayo ng pagkakaunawa sa isang bagay.

“Remember you’re entitled to your own opinion”

Hay Buhay

2011-05-10T22:42:00.006+08:00

Habang ako ay nagiisa dito sa kuwarto at kasalukuyang nakikinig ng mp3 sa walkman ko, ang layo nanaman ang nararating ng aking isipan madalas ito ang ginagawa ko kaysa lumabas ng bahay habang ako'y nangangarap, sinasariwa ko ang mga ala-alang ginagawa ko noon at mga bagay na gusto kopang Gawin. May mga bagay na gusto kong gawin ngunit parang ang hirap na gawin, parang pinanghihinaan na ako ng loob, parang ang hirap gawin.Kung kaylan ako nag ka idad ng ganito Kung kaylan mas malawak ang isipan ko dito pa ako parang susuko. Samantalang ang isang musmos na bata na nag aaral pa lamang na tumayo, wala pa sa tamang pag iisip nandon ang determinasyon niyang matutong tumayo kahit bumagsak tatayo at tatayo parin kahit nag iisa. kahit masaktan sa kanyang pagkakabagsak hindi sumusuko hangat hindi natututong tumayo. Kahit wala ka sa kanyang tabi hindi siya naghihintay kung kaylan mo siya Gagabayan. Sa bawat pag bagsak masaktan man ng bahagya umiyak man ngunit hindi sumusuko.Mapagtagumpayan man niyang tumayo, magsisimula naman siyang humakbang upang lumakad para sa panibagong hamon ng buhay.

Ang buhay ng isang musmos na bata ay Punong-puno ng Pagsubok. Ano mang hirap,ano mang sakit ng pagkakadapa tanging iyak lang ang sandata upang mailabas ang sakit na naramdaman sa kanyang pagkakadapa.

They Never Waited Too Long To Give it Another Shot.

Kung ating iisipin, hindi mo mabibilang kung ilang beses siya bumagsak, kung ilang beses madapa. Pero Hindi sumusuko.Ikaw pa kaya na nasa wastong pag iisip ang madaling sumuko ? Tulad natin kahit madapa tayo sa unang pagsubok huwag tayo mawalan ng pag-asa Lahat tayo kahit maka ilang ulit tayong madapa pilitin nating tumayong muli upang harapin kahit anong dami ng pag subok. Kahit makailang beses tayo bumagsak. ! If you can learn to walk there are many other things that can be achieved in Life.! Ang isipin natin !

KATULAD DIN ITO NUONG TAYOY NATUTUTONG LUMAKAD.

WALANG KALIGAYAHANG MAKAKAMIT SA PAGKAKADAPA, ANG KALIGAYAHAN AY NASA MULING PAGTAYO SA BAWAT PATAK NG LUHA MAY NGITING KATUMBAS.!

Tamad

2011-05-06T18:40:00.007+08:00

umaatras ang gana
bwelo ay nawala na

hirit na pangamba

damdamin ay nagdurusa

nais lang umupo

mga paa’y bilango

napapako sa bangko

tingin ay malayo

saksak ng salita

matalim na bunganga

salot sa paggawa

pinatay ang biyaya

mukha’y tulala

sa kwarto’y nakahilata

damdaming binutata

tinatamad ng magkusa

Kahulugan ng Buhay

2011-05-01T16:38:00.003+08:00

Buhay: isang hindi matatawarang regalo sa atin ni Bro Boss. Lagi pa nga tayo'ng nagpapasalamat sa bawat paggising natin tuwing umaga dahil tinuturing nating isang biyaya ang ating mga Buhay.

Ang Bawat Sanggol na isinisilang ay isang Blessing sa Bawat ina, ama at mga anak. Ngunit sa patuloy na paglobo ng ating populasyon, nahahati ang opinyon ng simbahan at pamahalaan tungkol sa pagkontrol nito.

Hindi masamang mag-anak ng mag-anak lalung lalo na kung kaya'ng sustentuhan ng mga magulang ang kanilang kinabukasan. Walang kaso kung magagawa nilang pakainin ng tatlong beses sa isang araw, mabigyan ng proteksiyon laban sa iba't ibang karamdaman, bahay na masisilungan at magkaroon ng magandang edukasyon ang kanilang mga anak. Subalit kung mapapabilang naman sila sa milyun-milyong mga Pilipino na walang trabaho, tahanan at laman sa tiyan, ibang usapan na yan.

Masamang kumitil ng buhay. Hindi lang pananagutan sa batas ang katapat niyan kundi maging parusa sa kabilang buhay. Totoo naman at walang dudang hindi ko tututulan yan. Alam nating lahat ng walang sinumang bumawi ng buhay ng isang tao kundi tanging ang ating mahal na Panginoon lamang. Pero bilang isang Pilipino, importanteng magkaroon tayo ng responsibilidad sa bawat aksiyon na ating gagawin.

Makailang ulit pinalabas sa telebisyon ang mga balita ng mga inaabandonang mga sanggol. Kadalasan ay makikita sa may basurahan, swerte kung may buhay pa ngunit kung di pinalad, matatagpuan itong isa nang malamig na bangkay. Naging usap-usapan din ang sanggol na iniwan sa isang airport (kung hindi ako nagkakamali). Naging maingay din ang ilegal na bentahan ng sanggol sa ating bansa. Kadalasang katwiran ay hindi alam kung paano bubuhayin ang anak kaya nila ito nagagawa.

Laman din ng balita ang mga tao'ng lumuluwas ng kanilang mga probinsya patungong Maynila para makaahon umano sa hirap kasama ang kanilang buong pamilya. Sa kasamaang palad, ang inaakalang nag-aantay na ginhawa, masahol pa pala sa kamalasan. Ang resulta, mga pamilyang nakatira sa estero, gilid ng tren at mga pribadong gusali.Ang masakit pa dito, sila pa ang ubod ng dami ng mga anak. Mga bata'ng walang saplot, at namumulot ng mga tira-tirang pagkain. Di alintana ang mga sakit na maaaring makuha dahil sa dumi at mga mikrobyo.

Sa paulit-ulit na problemang ito, mukhang napapanahon na para sa modernong pagbabago. Sa aking artikulong ito, panigurado'ng maraming kokontra at mayroon din namang sasangayon. Isa akong kristiyano hindi nga lang tulad ng iba'y nagpupunta ng Simbahan tuwing Linggo, kumukumpleto ng Simbang Gabi at nagseserbisyo pag semana santa. Pero si Bro Boss ay nasa puso't isipan ko lang. Humihingi ako ng dispensa sa Simbahang katoliko dahil aking napagdesisyunan na pumabor sa reproductive health bill ng ating pamahalaan.Hindi pagpatay ng buhay ang layunin ng batas.Isipin nyo lang din, sa Vatican na kung saan nandoon ang ating mahal na Santo Papa, legal ang abortion. Ang sa akin lang, magagawa pa bang buhayin ng isang ama at ina na kumikita ng kakarampot na sahod na me 12 na anak ? Kung talagang importante ang buhay, sana'y isipin muna kung ano ang kahihinatnan at kinabukasan ng mga batang mabubuhay sa hirap. Hindi dapat laging anak lang ng anak. Hindi yan mga tuta na kayang mapag-isa makalipas ang 2 buwan. Kung mahal natin talaga sila, importante ang tamang pagpaplano ng pamilya.

Musika

2011-04-29T16:33:00.018+08:00

Likas na talaga sa ating mga pinoy na mahilig sa musika mapabata man o mapatanda, may ngipin man o wala, kalbo man o may buhok, bakla man o tomboy teka kalokohan nanaman sinasabi ko e lols ,ikaw mahilig ka siguro makinig ng mga tugtugin, kahit hindi mo man aminin alam ko habang binabasa mo ito kasalukuyang kang nakikinig ng paborito mong kanta lalo na yung mga love songs mapa rock man yan o RnB o kaya OPM kahit ako marami rin akong kinahihilgan na mga kanta lalo na yung mga Metal hindi yung Metalbos ng kamote lols pero sabi nga nila makikita agad yung personalidad ng isang tao kung anong musika ang pinapakingan may iba kasing mga tao na talagang sinasabuhay o masasabi nga nating sagad hangang buto yung kanta para sakanila yung iba naman hindi makukupleto yung araw nila kapag hindi napakingan yung paborito nilang tugtugin.

"Music washes away from the soul the dust of everyday life."

Ang musika ay buhay, nag bibigay kulay sa ating buhay maging masaya man o malungkot o ano pang genra ng buhay mo. Mga kantang nagbibigay kahulugan sa ating buhay mga lirikong nag bibigay inspirasyon sa atin, tunog na nag bibigay saya, na aalala ko pa nung nabubuhay pa ang aking ina napakahilig nyang kumanta lalo na yung "I WILL SURVIVE" nag aaway pa nga kami nun e kasi ako yung mahilig mag patugtog at mag ingay dito sa bahay tapos sisingit kaya medjo inis ako sutil talaga ako e pero ngayon ko lang napagtanto kaya pala mahilig kumanta nanay ko kasi yun lang yung nag bibigay lakas at kasayahan sa kanyang buhay nung lumalaban pa siya sa sakit niyang kanser takte nag eemo nanaman ako e . tsk tsk

Buti na lang nilikha ni Bro na mag karoon tayo ng tenga ng marinig yung mga bagay na nakapaligid sa atin, mga tunog ng hayop at kung ano ano pang bagay na nag papasaya sa atin,mga magagandang tunog ng instrumento, bawat himig na naririnig natin hindi ba natin na iisip na bawat tunog nito ay may nakatagong mga misteryo.na minsan nag papakirot sa ating mga puso.

Pagdating ng panahon mas marami pang tao ang mabibigyan ng inspirasyon at mabuksan ang diwa dahil sa isang tugtugin maging masaya man ito o maging malungkot.

"Music is forever; music should grow and mature with you, following you right on up until you die."

San ba nasusukat ang tagumpay?

2011-04-27T02:50:00.007+08:00

Bawat isa sa atin nangarap na mag tagumpay sa buhay. Habang lumilipas ang panahon, nag-iiba din ang ating pamantayan at pananaw sa salitang tagumpay. Ano nga ba ang tagumpay ? Paano natin masasabi ang isang nilalang ay matagumpay sa larangan na kanyang pinili o sa buhay niya mismo sa araw-araw ? May sapat bang basehan para masukat ito ? May tamang kategorya rin ba para maabot ang tugatog nito ? Kung meron bakit sadyang napakahirap marating ?

Bata pa tayo inukit at ikinintal na sa murang isipan natin na kailangan may marating, na kailangan maging matagumpay. Mag-aral ng mabuti, makatanggap ng diploma sa kolehiyo, maging dalubhasa & gamitin sa mabuting paraan ang karunungan. Naging sandalan natin ang sipag, lakas & tibay ng loob. Nagsumikap tayo sa buhay, pagtitiyaga & sakripisyo ating dinaranas, pikit-mata nating kinakaya ang lahat ng dagok upang makita ang susi sa magandang bukas. Andiyan, maging sunod-sunuran tayo sa batas ng ating magulang,na minsan nawawalan tayo ng kalayaan sa sariling pagpapasya, nagigi tayong alipin ng sariling dugo & banyaga. Pinapasan ang pagsubok , ang mga hagupit ng tadhana kahit nalulugmok na tayo, pinipilit nating bumangon dahil ayaw natin makita si Kabiguan.

Ang tagumpay daw 'di makukuha sa isang kisap-mata. Ito ay pangmatagalang proseso, ng walang tuldok na pagnanais & paghahangad. Gasgas na ang kasabihang " ang umaayaw ay hindi nagwawagi , at ang nagwawagi 'di umaayaw" ngunit ito ay totoo. Dahil sa salitang tagumpay kaya tayo nagkakaron ng mga adhikain sa buhay, mga pangarap na huhubog sa pagharap at pakikibaka sa araw-araw. Tunay na masakit ang maranasan ang kabiguan, ngunit ito'y parte na ng hiwaga ng buhay. Mas matamis daw kang ang tagumpay ay pinaghirapan natin, na dugo't pawis ang pundasyon nito. Mas mabibigyan ng halaga & importansya kaysa sa tagumpay na kusang inabot o nilagak lang sa harapan.

Noong nasa elementarya pa lamang ako, kapag sinabing tagumpay kakabit ang salitang kaligayahan. Lahat ng aspeto sakop nito higit sa lahat materyal na bagay. Isang ehemplo namin ang nagiging guest speaker sa school. Nakapagtapos ng pag-aaral, may mataas na katungkulan sa pinagtatrabahuan,may malaking bahay, kotse, at hinahangaan ng mga tao. Sila'y iniidolo ng kabataan, ipinagmamalaki ng paaralan, at may ambag sa lipunan. Bilang isang estudyante, nangangarap akong sana ganyan din ang marating ko o kaya'y sana ako nalang ang nasa kalagayan niya. Nagsumikap ako na makapagtapos ng pag-aaral. Inspirasyon ko ang kanilang narating ngunit sa kabila ng tuwa & halakhak na mababanaag sa aking mukha bakit may kulang ? Akala ko ang tagumpay ang bumubuo sa atin, hindi pala. Ilang medalya man ang isabit saiyo, mabingi ka man ng ugong ng palakpakan, at isigaw man sa buong mundo ang iyong pangalan, wala rin pala. Mas matagumpay palang matatawag ang pag-kakaroon ng kasiyahang sa maliit na bagay, pagkakuntento kong anung meron ka, bunos na lamang pala ang pagkakaroon ng malawak na lupain, karangalan, at kayamanan.

Minsan ang tagumpay ng tao depende sa pamumuhay na kanyang kinamulatan. Sa simple at payak ng pamumuhay may tagumpay. Aanhin mo naman ang mataas na sweldo kung ang kalusugan mo ay hindi maganda, saluduhan ka man o sambahin ng masa kung ang sarili mong pamilya 'di ka nila nirerespeto, yumukod man sila saiyo kung sarili mo mismo 'di ka kilala ? Alahas, Pera, at mga kagamitan meron ka kung pakikipag kapwa wala ka, lahat ng iyon ay walang halaga.

Ang tunay na tagumpay ay masasalamin kung paano ka igalang ng iyong kapwa, na walang takot sa kanila, kusang nilang ibinibigay hindi dahil Amo or nasa itaas ka. Kung paano mo itrato na may pagpapahalga sa karapatang pantao at pagmamahal , ito'y nangangahulugan ng pagtulong na walang hinihintay na kapalit. Nakatira ka man sa kubo kung ang puso't isipan mo busilak sa pakikipag kapwa tao at may kababang loob lagi, ito ay tagumpay na matatawag. Mahirap ka man sa buhay kung masaya mong nakakasama ang iyong pamilya o kaya'y kulang ka man sa pinag aralan kung sentro ng iyong buhay ang Poong Lumikha, sa mata Niya ikaw ay matagumpay.

Pagpapatawad

2011-04-23T02:43:00.013+08:00

Isang Parte ng Buhay natin ang Pagpapatawad Isang parte rin ito ng pagpapakita ng pagmamahal hindi lang para sa kapwa, para narin sa ating sarili.Marami akong naririnig minsan na mahirap magpatawad dahil sa sakit na naramdaman. Ayaw mong magpatawad para maipakita mo sa tao ang nararamdaman mong galit.Mahirap nga ba ang magpatawad ? Kung hindi mo magawang mag patawad hindi ka makakawala sa anino ng iyong galit, kung hindi ka mag papatawad hindi ka makakawala sa parusa ng sarili mong galit,ang galit na nararamdaman ay isang malaking bagay na hadlang sa iyong kaligayahan, malaking hadlang parasa plano mong magmahal.kung hindi mo magawang magpatawad habang panahon kang hindi makakaramdam ng kapayapaan sa iyong isipan.Hindi ka makakaramdam ng kasiyahan dahil nakakulong kasa galit na iyong nararamdaman, ikaw ang hindi malaya,Ikaw ang magsa-suffer hindi siya.sarili mo lang ang pinaparusahan mo. Ayaw mong mongmagpatawad dahil inaakala mo sa iyong isipan na kung mag papatawad ka nangangahulugan ang kanyang pagka panalo.Subukan mong magpatawad, ikaw ang lubos na makakaramdamng kalayaan dulot ng galit para makontrol ang iyong sarili. Kasiyahang regalo mo hindi lang don sa tao pati narin sa iyong sarili.Marami ang nagsasabi na '' FORGIVE AND FORGET THE PAST'' Para sa akin Mag patawad ka, pero.. huwag kang lumimot sa nakaraan.

YUNG TAO ANG KALIMUTAN MO HINDI YUNG MEMORIES Huwag mong kalimutan ang nakaraan para alam mo na ang mga mali para bukas. Bigyan mo lang ng kalayaan ang isipan mo sa galit hindi sa memories para alam mo kung saan ka nasaktan noon at alam mo kung saan ka muling magsisimula para ma protektahan ka from future Bitterness. Kung kakalimutan mo ang nakaraan, makakalimutan mo rin kung paano ka nagpatawad, kung paano ka nakaramdam ng kasiyahan, paano mo magagawa uli sa susunod.

Ang Pagpapatawad ay Nangangahulugan ng Panibagong Bukas Muli

para Makapagsimula.

Pangarap ka na lang ba?

2011-04-06T00:20:00.009+08:00

Usapang Emotion ulit :) Paano kung may Minahal kang Tao pero hindi Pwede. sagot : Edi pigilan mo sarili mong mahalin sya…Paano kung di mo mapigilan yun sarili mo ? Dahil yun lang yun katanggap tanggap sa puso mong patay ang syang nagbibigay buhay..Bawat atensyon na binigbigay..bawat salitang MAHAL KITA. Ang kaso lang hindi pwede…

mahal nyo ang isat- isat pero hindi pwede. Kahit ang sarap sa pakiramdam nun sabihin sayong tandaan mo mahal kita.. Ang dali ng sagot..di wag ipilit kung hindi pwede..Pero minsan kahit anong pigil mo sa sarili mong wag mahulog dun sa balong iyon. kahit gaano ka pa kagaling umiwas. napakalaki na ng space para mahulog ka dun sa malaking balon na iyon. Kahit sa pagkakahulog mo doon ay may panganib na ikaw ay masugatan at maaring mapilayan.

Pipikit nalang at kung mahulog ay bahala na…Choice mo ba ??

Maging malungkot sa pag pipigil ng damdamin O sundin ang nararamdaman kahit mali ? Emosyon ang hirap labanan..Ano ba ang tama ? Maging malungkot habang buhay dahil sa pag sunod sa inaakala mong tama O maging masaya sa inaakala ng ibang mali pero sa pakiramdam mo at sa puso mo ay tama…

Promise pinigilan ko ito at iniwasan narin maramdaman..pero tulad ng isang bulag na di nakikita ang dinadaanan. Clueless ako na mahuhulog ako sa balong iyon..mag tatampisaw kung ano meron doon sa ilalim ng balong iyon. i eenjoy kung anong mang meron dun sa kinahulugan kong iyon. pero nakahanda din akong ma iahon ng isang mapag mahal na kamay at pag dumating yun mga kamay na iyon. Mag papaahon ako dun..

Mamasdan ko ang balong kinahulugan ko…tatanawin..dadamhin ko sa puso ko..na minsan sa buhay ko nahulog ako sa balong iyon..pero hindi naman pwedeng habang buhay ako nandon. hindi pwede. yun ang masakit na katotohanan.. walang pwedeng mabuhay sa balong malalim..

Kaparusahan

2011-03-28T02:27:00.008+08:00

Meron tayong kasabihan na..Kung ang panginoon ay nagpapatawad, Tao pa kaya? Eto po ay sa sarili kong opinion na nais kong ibahagi sa inyo...Kung sa inyong paniniwala ay mali ako nasa inyo na po iyon. Lahat naman ay may kanya-kanya tayong paniniwala. Totoo ba na ang panginoon ay madaling magpatawad ? Para sa akin " OO ", Pero depende, Ang panginoon ay madaling magpatawad sa mga taong marunong humingi ng kanyang kapatawaran. Ang panginoon ba ay nagpapatawad or nagpaparusa sa mga taong nagkakasala sa kanya ? Ang tanong na ito ang madalas kong marinig na pinagtatalunan ng mga kababayan natin. Para sa aking opinion...

Ang Panginoon ay marunong ding magparusa sa atin. At ang bawat parusang ibinibigay sa atin ay kung gaano kalaki ang kasalanan mo sa kanya, ay ganon din kalaki ang parusang ibibigay niya sa inyo. Alam ko...aminin man natin sa hindi, kahit ikaw na mismong nagbabasa sa mga oras na ito, hindi mo alam kung ano ba ang mga parusang binibigay sa atin ng ating panginoon. Ano ba ang parusa ? Meron tayong kasabihan na lahat ng tao ay may kasalanan.Kaya nga ang lahat ng tao ay meron ding problema. Walang nilalang na walang kasalanan At wala ding nilalang na walang problema. Sa bawat kasalanan mo sa panginoon gaano man ito kaliit o gaano man ito kalaki. Ganon din kalaki o kaliit ang problemang kakaharapin mo.

Sa bawat kasalanang nagagawa mo sa panginoon ay may parusang kapalit yan ang tinatawag natin " PROBLEMA". Ibig kong sabihin na ang sinasabi kong parusang binibigay sa atin ng panginoon, yan ay ang mga problemang kinakaharap natin sa ating buhay. Ang panginoon ang nagbibigay sa atin ng problemang kinakaharap. Depende sa laki ng iyong kasalanan, ganon ding kalaking problema ang darating sa iyong buhay. May mga nagsasabi na...

Bakit si ganito, ang yaman pero ubod nman ng sama ng ugali. Ang nakikita lang po natin ay ang panlabas na kaanyuan ng taong iyon. Pero hindi mo alam kung gaano ba kalaki ang problema nila sa kanilang isipan, na hindi natin nakikita. At hindi rin natin alam kung gaano kalaki ang problemang naghihintay sa kanya pagdating ng takdang panahon, na tanging ang panginoon lang ang nakaka alam kung kaylan niya ibibigay ang parusa niya sa taong iyon. Tulad ng sabi ko nga... Kung isa siyang makasalanan... merot-merong parusang nakalaan sa kanya.

Yan ang darating na problema sa kanilang buhay. Merong nagsasabi...Bakit si ganito, naghihirap samantalang ang bait - bait naman. Minsan hindi natin nababasa ang kanilang isipan. Sa panlabas na kaanyuan nakikita nating mabait... Pero sa kanyang isipan alam mo ba kung gaano kasama or gaano kabuti ang kanyang ini-isip. Minsan sa isip palang may kasalanan na tayo na hindi mo nakikita sa ibang tao. Kung halimbawang tama ka na maaring mabait siya sa kilos at sa kanyang isip maaring wala siyang kinakaharap ng malaking problema sa kanyang buhay.

Para sa mga nagbabasa hindi ko sinasabing paniwalaan ninyo ang mga sinabi ko dito. Nasa inyo pong sarili kung ano ang tama sa inyong nakikita. Maaring ang mga sinabi ko dito ay makatulong ng konti sa mga nakakalimot sa ating panginoon. Hindi ako pari, Hindi rin ako palasimba, Pero relihoso akong tao. Obserbahan mo ang sarili mo...Gaano ba kalaki ang kasalanan mo At gaano ba kalaki ang problema mo ?

Inside of me

2011-03-21T20:24:00.006+08:00

KUNG BIBIGYAN KA NG PAGKAKATAONG MAMUHAY SA LOOB NG AKING ISIPAN...

MALALAMAN MO KUNG SINO ANG AKING INIISIP...

MAKIKITA MO KUNG ANO ANG AKING NAKIKITA...

MARARAMDAMAN MO KUNG ANO ANG AKING NARARAMDAMAN...

MAKIKITA MO... ANG AKING MUNDO,PUNONG PUNO NG LAYUNIN PARA SA IYO.

MAKIKITA MO... ANG KALIGAYAHANG IBINIGAY MO SA AKING BUHAY.

MAKIKITA MO... KUNG GAANO KA KAHALAGA SA AKIN.

MAKIKITA MO... KUNG BAKIT AKO NAGKAROON NG KAKAYAHANG NGUMITI TUMAWA ,AT MAGMAHAL...

MAKIKITA MO... KUNG ANONG PAGMAMAHAL ANG NARARAMDAMAN KO PARA SA'YO..

MAKIKITA MO... KUNG SINO ANG PINAKA-MAHALAGA SA BUHAY KO...AT

MAKIKITA MO...NA IKAW ANG LAHAT NG DAHILAN NG BAWAT NAISIN KONG GAWIN.

AT KUNG..WALA MAN AKONG KAKAYAHANG SABIHIN.. KUNG ANO ANG ISINISIGAW NG AKING ISIPAN..

ANG MAHALAGA...ANDITO KA..

Tell Me Why

2011-03-18T03:51:00.007+08:00

Minsan talaga dumarating sa Buhay ng isang Tao na kala mo ay susubsob ka na lang sa isang sulok dahil sa dami ng problema sa buhay, iisipin mo kung papano ka na naman gigising kinabukasan para simulan na naman ang isang araw. Minsan sa dami ng responsibilidad na nakapatong sa balikat mo iisipin mo rin na hanggang kelan ko ba kayang bibitbitin ito ? Kelangan lang talaga ng walang katapusang lakas ng loob, determinasyon, pasensya at higit sa lahat pananampalataya sa Kanya. Kung wala ako ng mga ito, dati na akong sumuko at siguro makita niyo na lang ako sa kalye na naglalakad na isang ulirat.

Di ako nagpapaka Emo ngayon, Blog note ko to at isusulat ko ang gusto kong isulat dahil minsan lang naman ako nagsusulat. Di ba ? Lolz.

These past weeks, months even, I feel like my shoulders are slouching..dahil sa Problema. Ang dami, di ko na maisa-isa. Not only about me, but the family as a whole. Bakit kase may mga lalaki at Babaeng kayang iwanan ang pamilya na sana kanilang pasan. I don’t blame anyone..just asking why ?

Dahil kahit papano, minsan gusto ko din ng sagot. Oo, may pagkukulang din ako but do I deserve these ? If yes, then thank you. Somehow, bata pa lang ako natuto na akong tumayo sa sarili kong mga Paa And thank you ulit dahil ikaw nag turo sa akin nito.

Thank you dahil maayos kong pinatakbo ang buhay ko Pero ang tagal pa eh, ang tagal tagal pa pakiramdam ko ang tagal pa bago ako tuluyang makapag pahinga. Pag nag-iisa ako, ini-imagine ko na pagtanda ko, magawa ko bang maupo na lang sa veranda ng bahay habang nagtsa-tsaa o nagkakape habang nakikinig ng soft music sa umaga at pagmamasdan ang mga halaman sa labas na bahay ? O baka naman kahit lolo pa ako eh eto pa rin at kumakayod para may makain man lang ako o may gamot ako na maiinom bukas.

Buhay nag-iisa, iniwang mag-isa. Ang hirap talaga.

Pero at least feeling ko cute pa rin ako, di ba ?

Meron ba kayong Guts na ganyan ? Hehehe..Lakasan lang ng loob yan !

Seriously, Lagi kong ini-isip na ang taong katulad ko ay may Pag-Asa kaya ?

Life must go on and keep your Head Up High !

Huling Araw

2011-03-03T00:15:00.009+08:00

Kung tatanungin ako ng Diyos kung gaano kita minahal, ang isasagot ko, Sampung beses na higit pa sa nararapat. Minahal kita hindi dahil pakiramdam ko lang tama, pero dahil ginusto ko yung naramdaman ko at walang kung ano pa man. Minsan mo na akong tinanong kung pinagsisisihan kong nakilala kita. Sinabi ko hindi. Ngayon na nga siguro ang araw na kinatatakutan ko. Dahil kapag tinanong mo ulit sa akin yan, alam kong oo na ang isasagot ko. Sa lahat kasi ng nangyari sa buhay ko, ikaw lang ang gusto kong burahin. Wala ng iba.

Alam kong tama na tong ginagawa ko ngayon. Tama ng nawala ka sa buhay ko. Dahil alam kong wala ng pag-asa yang sinasabi mong pagkakaibigan natin. Tanga lang ako na minsan kong inisip na yun ang pinanghahawakan ko pero hindi pala. Dahil pinili mo pa rin akong saktan kahit alam mong dapat naging isa kang kaibigan.

Nung mga panahong ikaw at ikaw lang ang kailangan ko, hindi man lang kita mahanap At kahit alam kong alam mo yon, pinili mong tiisin ako. Ngayon hindi na ko umaasang nandyan ka pa, dahil simula palang nang-iwan ka na.Itinapon ko na rin ang lahat ng kasinungalingang sinabi mo na ang masakit ay pinaniwalaan ko. Nang sinabi mong importante ako sa yo at hindi mo kayang wala ako, kagaguhan lang yon. Siguro napilitan ka lang sabihin yon, o di kaya, sinadya mo para paasahin ako.

Ngayon,lahat ng binitawan mong salita, wala ng halaga. Simple lang ang rason: dahil wala ka ring kwenta. Wala na rin akong pakialam kung nagustuhan mo man ako o hindi. Ang importante, nagbigay ako ng buong buo at ni minsan ay hindi humingi ng kahit anong kapalit. Kahit papano, naturuan mo akong maging matatag. Natuto na rin akong tumigil sa paghahabol at pag-iyak sa taong manhid na tulad mo.

Siguro nga nasira mo na ang lahat sa akin. Ang paninindigan ko, tapang at paniniwala ko, pati ang katauhan ko, pero kaya kong ibangon ang sarili ko at mabuhay ng wala ka. Ako pa rin to. Oras at araw lang ang nagbago. Ngayon na ang huling beses na sasabihin ko ito sa yo. Ngayon na ang huling pagkakataon na iisipin kita. Lahat ng bagay na dumaan, burado na. Pati buhay ko, bago na. Ngayon na ang huling oras na mamahalin kita. Ngayon na ang tamang oras para sa lahat, para malaman mo kung gaano mo ako sinaktan. Tapos na yon lahat ngayon. Ito na ang huling araw ng paghihirap…Tama na, tapos na.

Pero sa huling araw na ito, isa lang ang sigurado ako…Hindi ito ang huling araw.

How to Control Emotions

2011-02-27T11:13:00.007+08:00

This would give you guides on how to control your emotions towards your better-half, friends, officemates and all the people around you, especially your " Boss". The rules of practicing " ugaling langit, ugaling kaaya-aya" :

#1 Ang naunang magalit ang may karapatang magalit. Pag naunahan ka na ng galit niya, tumahimik ka na lang muna.

#2 Walang taong nag-aaway mag-isa. Pag hindi kayo sumagot o pumatol, titigil din daw ang taong nakikipag- away sa inyo.

#3 Ang taong galit, 'bingi.' If someone is angry, wala raw pinakikinggan, so, don't try to explain and fight back. Hindi ka niya iintindihin dahil wala siyang naririnig kundi ang sarili nya.

#4 Ang taong galit, 'abnoy.' Ayon sa pastor, Biblical daw ito ? because the Lord said when He was crucified, " Father, patawarin mo sila dahil hindi nila alam ang kanilang ginagawa." Modern term for these kinds of people are abnoys, so you better not get angry para huwag kang matawag na abnoy.

You should also know and realize that the persons who make your day bad are jewel, because you need them for you to mature. Hangga't andyan daw sila at kinaiinisan mo, ibig sabihin, immature ka pa. God will not take away those people; it's for you to take away your bad feelings towards them. You'll know na mature ka na pag dumating 'yung time na hindi ka na naiinis sa mga taong ito because you have learned to accept them and to have patience with them.

#5 Finally, The best part of this is to tell yourself na, Because of this person, "I will grow mature," and that DAHIL SA CONTRIBUTION NIYA SA MATURITY MO, KUKUNIN DIN SYA NI BRO BOSS.

Mahal Talaga Kita

2011-02-21T03:47:00.012+08:00

Akala ko pinakamasakit na ang mamatayan ng mahal sa buhay, may mas masakit pa pala doon. Iyong biguin ka ng natitira mong ” strenght provider” parang vitamin mo sa araw araw, parang kape na hindi gigising ang kalamnan kapag hindi ko ito natitikman. Iyong mismong pinaghuhugutan mo lakas ang naging dahilan kung bakit ako sobrang lungkot na lungkot ngayon. Dati rati sya ang tagapunas ng luha ko, taga yakap tuwing naguguluhan ako, nagpapalakas ng loob ko sa tuwing pinanghihinaan ako. Taga payo ko sa magulo kong mundo at kaka iba ko sa lahat ng nararamdaman ko, masaya man o malungkot laging nandyan karamay ko at ang nagbibigay saken ng pag-asa sa buhay kong parang pinagdamutan ng panahon.

Minsan ang pagsasabi ng totoo ang syang magpapalaya sa iyo sa inaakala mong pressure.Hindi ako marunong mamilit ng tao, kulang ako sa talent na yan kadalasan kasi ayaw ko ng hindi nag pagbibigyan. Minsan lang ako humiling at kapag ako ang dumaing sincere yun dahil hindi ako mapagsamantalang tao. Hindi ko kasi maatim magsinungaling, ako yun taong kahit mahirap intindihin o kadalasan kahit mahirap tanggapin pinipilit kong kayanin kahit sobrang durog na ang puso ko , basta totoo lang.

Nagmahal ako, at nagmamahal pa rin.. at sa huli magmamahal pa rin. Isa siguro yan sapagkakapareho naten madaling magmahal at magpahalaga sa mga tao. Minsan ayaw kong isipin na tama sila na masasaktan lang ako kapag patuloy kitang minahal. Pero wala akong katiting na pinagsisihan bakit ako nag buhos ng sobrang emosyon ko, puso at kaluluwa. Simple lang naramdaman kita. Hindi ka siguro nila kilala gaya ng pagkakilala ko sayo.. madali kang mahalin dahil iba ka sa lahat ng taong nakilala ko. Uulitin ko nanaman ito sayo ko lang naramdaman na pahalagahan ng sobra sobra pa sa inaasahan ko.

Kung matatawag man na relasyon ang sa atin. Mahal mo ako at mahal din kita.. merong “tayo” pero hindi ka sa akin. Nakakalitong isipin para sa isang normal na tao, ewan ko kung normal ako o pareho lang tayong siraulo. Isang relasyong walang hawak kamay, walang titigan sa mata, walang pisikal na yakap, pero ang mahalaga ay ating mga ispirito, ang pag-uusap sa ating sari-sariling lengwahe…

Alam kong may mali sa nararamdaman ko dahil alam ko din na sa huli talo ako. Pero dahil mahal kita nananatili ako sa tabi mo. Nalunod ako ….nakalimot…nasa malalim na bahagi na pala ako ng dagat..akala ko nung una masarap pumunta dun nakalimutan ko na hindi pala ako marunong lumangoy.. nalulunod ako sagipin nyo ako.

Patawad kung nahihirapan ka, patawad kung hindi ko napigil ang sarili ko. Ang hinihiling ko lang sayo ay maging totoo ka. Yun lang yun. Pero kahit aminin mo ang totoo o hindi, maging pantasya nya man yun o hindi sa huli nasugatan pa rin ang puso kong babasagin. At hindi ako marunong magpapansin.

Marami na tayong napagdaanan, saya , lungkot at luha.. pero gusto ko malaman mo na hindi ako umasa na tayo sa huli dahil mahal kita at mahal ko at mahalaga sa akin lahat ng mga mahal mo. Hindi ko iniisip ang salitang “Magpakailanman” para sa atin dahil mahal ko ang mga anghel mo. Hindi ako makasarili para tawagin kang “akin” ” ko” dahil alam kong may nagmamay ari na sayo. Nasisiyahan na ako sa konting espasyong binigay mo saken sa buhay mo.. kahit masakit man minsan isipin na sa pagkakaibigan lang mapupunta ang lahat nang ito, masakit yun para sa taong umiibig ngunit kakayanin ko yun para sayo.

Handa akong magparaya palagi saan man relasyon ako masangkot… bahagi na siguro ng pagkatao ko ang magparaya at maging magpagbigay kung ikakaligaya ng kapares ang nakasalalay. Gusto ko pa rin napapasaya ka palagi.. at kung isa ako sa nagpapalungkot ng buhay mo ngayon malamang mag paalam na ako sayo para hindi ka naguguluhan. Wag kang mag alala.. ako pa din ang ” MAHAL” ng buhay mo. Kailangan muna kitang panuodin sa laban mo. Ako naman ay magpapalakas muna dahil nanghina ako sa laban, hindi kasi ako naging handa sa mga ganitong pagkakataon.

Mahal kita at May mas Malalim pang Kahulugan iyan.

Paunawa

2011-02-13T10:23:00.007+08:00

1. “Kung hindi mo mahal ang isang tao, wag ka nang magpakita ng motibo para mahalin ka niya.”

2. “Hindi porke’t madalas mong ka-chat, kausap sa telepono, kasama sa mga lakad o ka-text ng wantusawa eh may gusto sayo at magkakatuluyan kayo. Meron lang talagang mga taong sadyang friendly, sweet, flirt, malandi, pa-fall o paasa..”

3. “Pag hindi ka mahal ng mahal mo wag ka magreklamo. Kasi may mga tao rin na di mo mahal pero mahal ka… Kaya quits lang.”

4. “Kung dalawa ang mahal mo, piliin mo yung pangalawa. Kasi hindi ka naman magmamahal ng iba kung mahal mo talaga yung una.”

5. “Mahirap pumapel sa buhay ng tao. Lalo na kung hindi ikaw yung bida sa script na pinili niya.”

6. “Ang pag-ibig parang imburnal… nakakatakot mahulog… at kapag nahulog ka, it’s either by accident or talagang tanga ka.”

7. “Kung nagmahal ka ng taong di dapat at nasaktan ka, wag mong sisihin ang puso mo. Tumitibok lang yan para mag-supply ng dugo sa katawan mo. Ngayon, kung magaling ka sa anatomy at ang sisisihin mo naman ay ang hypothalamus mo na kumokontrol ng emotions mo, mali ka pa rin! Bakit? Utang na loob! Wag mong isisi sa body organs mo ang mga sama ng loob mo sa buhay! Tandaan mo: magiging masaya ka lang kung matututo kang tanggapin na hindi ang puso, utak, atay o bituka mo ang may kasalanan sa lahat ng nangyari sayo, kundi IKAW mismo!”

8. “Huwag magmadali sa babae o lalaki. Tatlo, lima , sampung taon, mag-iiba ang pamantayan mo at maiisip mong hindi pala tamang pumili ng kapareha dahil lang maganda o nakakalibog ito. Totoong mas mahalaga ang kalooban ng tao higit sa anuman. Sa paglipas ng panahon, maging ang mga crush ng bayan nagmumukha ding pandesal, maniwala ka.”

9. “Huwag mong bitawan ang bagay na hindi mo kayang makitang hawak ng iba.”

10. “Huwag mong hawakan kung alam mong bibitawan mo lang.”

11. “Huwag na huwag ka hahawak kapag alam mong may hawak ka na.”

12. “Parang elevator lang yan eh, bakit mo pagsisiksikan ung sarili mo kung walang pwesto para sayo. Eh meron naman hagdan, ayaw mo lang pansinin.”

13. “Kung maghihintay ka ng lalandi sayo, walang mangyayari sa buhay mo… Dapat lumandi ka din.”

14. “Pag may mahal ka at ayaw sayo, hayaan mo. Malay mo sa mga susunod na araw ayaw mo na din sa kanya, naunahan ka lang.”

15. “Hiwalayan na kung di ka na masaya. Walang gamot sa tanga kundi pagkukusa.”

16. “Minsan kahit ikaw ang nakaschedule, kailangan mo pa rin maghintay, kasi hindi ikaw ang priority.”

17. “Bakit ka magpaparamdam sa taong hindi marunong makaramdam? Wag kang magpakatanga sa taong hindi marunong magpahalaga. Matuto kang sumuko at mang-iwan kung lagi ka naming sinasaktan. Imbes na magtanong ka ng ‘Hindi pa ba sapat?’ Bakit hindi mo na lang kalimutan ang lahat? Kung alam mong binabale-wala ka na, tanggapin mong nagsasawa na siya. Wag kang magpadala sa salitang ‘sorry’ at ‘ayokong mawala ka’. Kung totoo yun, papatunayan nya.”

18. “Minsan nililinlang ka na lang ng sarili mong damdamin na akala mo nasasaktan ka pa din. Pero ang totoo-naalala mo lang talaga yung pakiramdam nung nasaktan ka. Pareho lang din yun sa pag-aakalang mahal mo pa yung tao pero ang totoo- naiisip mo lang yung pakiramdam mo dati nung mahal mo pa siya.”

19. “Alam mo ba kung gaano kalayo ang pagitan ng dalawang tao pag nagtalikuran na sila? Kailangan mong libutin ang buong mundo para lang makaharap ulit ang taong tinalikuran mo.”

20. “Mas mabuting mabigo sa paggawa ng isang bagay kesa magtagumpay sa paggawa ng wala.”

21. “Hindi lahat ng kaya mong intindihin ay katotohan, at hindi lahat ng hindi mo kayang intindihin ay kasinungalingan.”

22. “Pakawalan mo yung mga bagay na nakakasakit sa iyo kahit na pinasasaya ka nito. Wag mong hintayin ang araw na sakit na lang ang nararamdaman mo at iniwan ka na ng kasiyahan mo.”

23. “Gamitin ang puso para alagaan ang mga taong malalapit sa iyo. Gamitin ang utak para alagaan ang sarili mo.”

24. “Bakit ka matitiis sa taong alam mong sakit lang sa ulo mo? Wag mong ikulong ang sarili mo sa hawlang ginto pero sira ang kandado. Sino bang may sabing hindi madaling makahanap ng kapalit? Kahit ibon marunong maghanap ng bagong pugad, tao pa kaya?”

Makata

2011-01-29T19:23:00.010+08:00

Hindi na dapat pang pag-usapan
Kung dalubhasa man o katamtaman
Pagalingan, pasikatan, hindi na kailangan
Ang mahalaga ay hawak kamay, nagtutulungan.

Lumilipad, malalim na kamalayan
Talino't unawa , hanggang sa kawalan
Utak ay pinupuwersa, pinipiga
Makatas lamang makahabi ng tula.

Anila nagpapakahirap walang napapala
Hindi naghihintay ng anumang gantimpala
Ni obrahan, plake o bantayog ng istatwa
Kahit walang makuha, boluntaryong gumagawa.

Iba't ibang tema, malungkot man o masaya
Layunin lamang, makapagdulot ng ligaya
Bukal sa puso, pagod at hirap hindi alintana
Basta't marami lamang ang makakabasa.

Kung may pumupuri, maraming salamat
Puso ay lumulukso, hindi maawat
Kapag hawak na ang papel at panulat
Tila may agimat kung sumusulat.

Likas man o kaloob na talento
Ito ay handog buhat kay kristo
Hindi dapat ipagkait, isiwalat sa mga tao
Makapawi ng lumbay mapasaya kayo.

Pobreng manunulat sa mata ng karamihan
Beterano man o maging baguhan
Kaligayahan naming ang kayo'y handugan
Makatang tula, nawa'y inyong pagdamutan.

Pinay Scandal

2011-01-23T14:19:00.005+08:00

Sa panahon ngayon, halos buong mundo na ang gumagamit ng internet, halos dito sa internet natin makikita o mababalitaan ang ibat-ibang klase ng tinatawag na scandal. Kung pamilyang tao ka lalaki man o babae masasabi kong isang kasalanan sa diyos at sa iyong asawa ang iskandalong ginawa mo, pero kung dalaga or binata ka na nasuong sa tinatawag na iskandalo eto para sa iyo ang isusulat ko.

Ang aking ibabahagi sa inyo ngayon ay ang salitang scandal na naging maugong sa ating mga tenga mula pa noon hanggang sa ngayon. Alam ko, lalo na tayong mga pilipino pag nakarinig o nakakabasa tayo ng mga tinatawag na scandal ay labis tayong naalarma. Minsan masyadong interesado tayo pag nakakarinig tayo o nakakabasa ng mga ganitong kuwento o balita dahil minsan likas sa atin ang pagiging tsismoso at tsismosa ha ha ha pasensiya na sa salita ko pero... ganyan naman talaga tayo minsan di ba?

Kahit ako noon pag nakakarinig ako ng salitang scandal inaamin ko naalarma din ako at nagkakaroon ng interesado sa mga ganitong usapin. Basta scandal ang unang-unang pumapasok sa isipan ko sex agad, maaring ganon din kayo aminin man natin o hindi iisa ang iniisip natin. Ang poste kong ito ay pinamagatan kong pinay scandal hindi para ipakita o magpakita ng mga video o larawang hubad, ginawa ko ito para sa pagpapalawak narin ng ating isipan. Alam ko marami ang masasabi kong sasalungat dito sa aking mga isasalaysay dahil minsan magkakaiba tayo ng pananaw. Maaring hindi ninyo ako maiintindihan sa aking ipapaliwanag dahil minsan ang iba sa atin nakasarado ang isipan sa mga bagay na nakasanayan. Minsan ang iba sa atin masasabi kong hindi pinagagana o hindi pinalalawak ang kaisipan at pang-uunawa. Likas kasi sa tao ang mapanghusga at mapanglait sa kapwa.

Alam ko.. sa ating mga pilipino likas sa atin minsan ang pagpapahalaga sa tinatawag na kahihiyan. Pero kung ating iisipin, bakit mo iisipin ang kahihiyan? Bakit... sila ba nagpapakain sa iyo? Bakit sila ba bumubuhay sa iyo? Ano ba paki-alam nila sa buhay mo di ba? Dito sa mundo sa panahon ngayon kanya-kanya na ang buhay ngayon, kanya-kanya tayo ng diskarte sa buhay, kanya-kanya tayo ng isipan, kanya-kanya tayo ng paraan kung paano magiging masaya. Ang kahihiyan ay nasa tao nalang kung pahahalagahan mo ang kahihiyan.. ikaw ang maapektuhan, pero kung babalewalain mo at iisipin mo ano ba pakialam ninyo sa buhay ko. Pare-parehas lang tayong tao, kung magmalinis kayo gawin nyo huwag na ninyo akong asahan na makikitang katulad ninyo dahil magkakaiba tayo ng buhay, magkaiba tayo ng isipan.

Nakita ko at nalaman ko ang ibat iba nilang pananaw tungkol sa sex or tungkol sa mga tinatawag na scandal webcam scandal or kahit na anong scandal, na... sa ating mga pilipino masyadong bentahe. Tinanong ko ang bawat kaibigan ko tungkol sa nangyaring scandal ng halos iisa sila ng pananaw. Ang karamihan na sinagot sa akin ng mga kaibigan ko ''OK LANG LAHAT NAMAN TAYO NAG SE-SEX, LAHAT NAMAN TAYO PARE-PAREHAS SA KAMA, LAHAT TAYO PARE-PAREHAS NA BASTOS PAGDATING SA KAMA, LAHAT TAYO PARE-PAREHAS ANG KATAWAN", ''LAHAT TAYO MASAYA SA GINAGAWA NATIN, BINATA KA OR DALAGA KA ANONG MASAMA SA GINAWA MO?

Pinag isipan kong mabuti ang kanilang sinabi, pinag isipan kong mabuti ang kanilang mga reaction sa mga sinasabi at reaction sa kanilang mga mukha. Nabanaag ko sa mga binibitiwan nilang mga salita at pananaw na hindi masyadong bentahe sa kanila ang mga tinatawag na scandal bagamat masasabi kong naging interesado lang silang panoorin ang nasabing video dahil sa kilalang tao ang apektado sa nasabing scandal pero... hindi ko nabanaag sa kanilang mga mukha ang reaction na inuuri o inaalipusta na nila yung taong naiskandal. Hindi ko maihahalintulad sa ibang pilipino na kung makarinig o makapanood ng scandal ang dami mong maririnig na kesyo ''YAN BUTI NGA SA IYO'' kesyo... ''KUNG KUMILOS NAPAKAHINHIN''. Masyado lang tayong nagmamalinis, pero...makasalanan ka rin.

Sa mga tao lalo na sa mga kadalagahan na nakakagawa ng tinatawag na scandal panindigan ninyo ang inyong ginawa, huwag tayong magpadala sa kahihiyan o sa mga sasabihin ng tao, ginawa mo yan ng ayon sa iyong sarili, ayon sa iyong isipan at ayon sa iyong ikakaligaya at pagpapaligaya sa iba. Hindi kasalanan yang ginawa mo mas makasalanan ang mga taong mapang-api sa kapwa, mapang-alipusta, magnanakaw, pintasero at pintasera. Sa ginawa mong scandal wala kang inaping tao, wala kang inalipusta, wala kang sinaktang damdamin ng tao o nag paiyak ng kapwa. Gawin mo ang mga bagay na nagpapaligaya sa sarili mo. Ginawa mo yan ng ayon lang sa iyong kasiyahan, huwag mong kitilin ang buhay mo humarap ka ng nakataas ang noo.

Years After

2011-01-14T11:38:00.008+08:00

Nakausap kita, nangangamusta. Binalita mo na okay ka na. Nakamove on na.Kinalimutan mo na siya. Natatawa ka pa nga. Sinasabi mong mabuti at wala na kayo. Nalulungkot ka sa nangyayari sa kanya pero wala ka ng magagawa. Nagkanya-kanya na kayo at nagpapasalamat ka sa Diyos dahil ginising ka niya. Iyon ang sinabi mo.

Hindi ko alam kung bakit iba ang narinig ko. Hindi ko alam kung dapat kong paniwalaan ang pagkakaintindi ko. Na naaapektuhan ka sa nangyayari sa kanya. Na nais mong malaman kung ano na ang balita. Na wala kang magawa o sana may magagawa ka sa kinasasadlakan niya pero hindi na kayo at wala kang paraan para muling mainvolve. Hindi mo man sabihin, parang ang pagkakaintindi ko ay nais mong malaman ang contact number niya o kung paano siya makakausap. Tinapos natin ang pag-uusap na parang bitin, na parang nais mong malaman kung ano ang mga sinabi niya tungkol sa iyo o kung nabanggit ka man lang ba niya.Hindi ka bitter, hindi yun ang nais kong iparating. Gusto ko lang sabihin na minsan, hindi maitatago ng mga salita ang hinanakit ng loob. Matalim ang boses, malalim ang hinga, may tonong naghahanap pa rin ng sagot.

Hindi kinakailangang magpaliwanag at patunayan sa lahat na okay ka na. Malilimutan rin ng mga tao; ng mga kaibigan mo ang pinagdaanan mo. Lahat naman tayo ay may kanya-kanyang problema, naging bahagi man tayo sa isa’t-isa, hindi kinakailangan ng paliwanag o kwento kung kumusta ka na. Kahit taon ang lumipas, kung sakaling nasasaktan ka pa rin o nalulungkot o nag-iisip kung bakit nangyari yun, ganun talaga. Hindi lang tayo rational being – emotional and social being rin tayo. Hindi ibig sabihin nun na hindi ka nakamove on. Minsan ang ibig sabihin nung ganung sakit sa kabila ng taon na lumipas ay – nagmahal ka ng tunay. Malalim at totoo. Dahil dun, hinahangaan kita.

Siopao

2010-12-29T08:54:00.008+08:00

Kailan lang sinabi ko sayo na ikaw ang pinakamahalaga sa buhay ko ngayon. Naiinis ako sa sarili ko bakit ako nakakaramdam ng ganitong kaadikan. Pero isa lang ang naiisip kong paliwanag dyan. Mahal kita.

Minsan gusto kong tanungin sayo kung ano ba talaga ako sayo… pero sa tuwing maglalakas loob akong tanungin ka bigla akong nahihinto.. bakit? Dahil may naglalaro na sa isip ko na isasagot mo. Maaring matuwa ako o ikadurog ng puso ko. Pero kung sasagutin mo ang tanong ko sana wag yung huli ang sagot. Minsan din gusto kong tanungin kung mahal mo nga ako hanggang kailan kaya? Bakit ko tinatanong? Dahil ayaw kong magising isang araw na wala ka na. Ayaw kong maiwan uli nang nagiisa ng walang kaalam alam na mag iisa na pala ako.

Nasanay na akong nandyan ka. Ang sarap mo kasing mag mahal at uhaw na uhaw ako dun.. parang kang tubig na pamatid sa nauuhaw kong puso. Gaano ko man pigilan ang nararamdaman ko para itong rumaragasang tubig na di kayang pigilin sa pag agos.. Nangangarap ako na minsan maramdaman ko na iba nga ako sa kanila..nagseselos ako. Bakit? dahil kahit sandali lang naging kanya ka. E ako kaya? kelan ko masasabing akin ka nga? Kaylan ko kaya mararamdaman ang mahigpit mong yakap? Nagseselos ako, pero wala akong magawa.. nasasaktan ako pero hindi naman dapat.. sabihin mo ngayon diba adik ako? Sana malaman mo na nagpapakatatag ako palagi na wag maapektohan sa nakikita ko at naririnig ko. Dahil may binitiwan kang salita sa akin.. at dahil mahalaga ka sa akin kung saan ka masaya ….. masaya na rin ako… kahit may pagkakataon na parang dinudurog ang puso ko.. nakangiti pa rin ako para sayo .. handa ko tiisin lahat yun para sa iyo bahagi iyon ng pagtitiwalang hinihingi mo.. at sana hawakan mo ang kamay ko.. sa mga sandaling naguguluhan ako at nangangapa.. iparamdam mo kung ano ang pinagkaiba ko..

kung maaari lagyan mo ako ng pula sa noo para malaman ko na bola-bola ako at hindi asado.

Sa huli mahal pa rin kita.

Untill we meet again

2010-12-19T17:42:00.015+08:00

Im sure ito na lang ang kulang. Baka nga eto na lang ang hinihintay mo or ako Hindi ko alam kung naghihintayan na lang ba tayo kung sino ang mauuna or you just want to show a little courtesy na ako na lang ang umalis kesa ako ang iwan mo. To formalize everything, Mahal, I just left.

I left with my pride. I left with full of love. I left with good memories with you.

I still respect you as my partner. My “ has been” partner. Everything happens for a reason. You’re a good reason. You’re in fact part of my being. I admire how you treated me, how you handled me.

but our love fades. Alam kong alam mo yun. Sa simula lang pala tayo click. Sa simula lang pala tayo okay. Natatawa ako kapag hindi nag ja-jive ang ang mga ideas natin. Ibang-iba kesa noon. Ngayon kasi, madalas ay iba ang tingin mo o ideas mo sa mga bagay-bagay. Dati-rati, laging pareho tayo ng iniisip. Dati lagi tayong nagkukwentuhan. Dati hindi tayo matutulog hangga’t hindi okay ang isa’t-isa.

You lost me somewhere.

Until I found myself with someone. Hindi ito justification. Tingin ko, intervention ni God ito. I will not go into details. It is unethical. I wish you happiness too. I think I am not your happiness and I really hope I am not, I guess that’s why I left. I want you to know that I will still pursue my happiness. I may sound selfish but for me its freedom. It’s about searching love and finding one. I guess, nahanap kami ni Cupido at Pinagtagpo.

Sabi natin nun, incase na maghiwalay tayo, no dramas di ba ? Just leave the house. I kissed you Goodbye while you were sleeping. Last kiss as a sign of respect.

I have loved you and will always be thankful that once, you’ve been part of me.

Thank you for all the love, the memories and lessons that we both learned. Till we meet again.

Stranger

2010-12-08T01:40:00.008+08:00

Kanina habang naglalakad ako papauwi, nakasalubong na naman kita.Mag-isa ka lang naglalakad tulad ko. Sa itsura mo, mukhang napaka suplada mo at para bang nakakailang kang kausapin pero kahit ganun ang lakas ng dating mo sakin. Ito na siguro ang pang labin-limang beses na pagtatagpo ng landas natin. Na cucurious na nga akong malaman kung anong pangalan mo.Kaso alam ko naman na para sayo isa lamang din akong estranghero katulad mo sakin. Maaaring madalas mag tagpo ang landas natin pero gaya ko napapansin mo din kaya ang isang tulad ko ? Binibilang mo din kaya kung ilang beses na tayong nag kakasalubong ? Naiisip mo din kaya ang iniisip ko sayo ?

Sa tuwing uuwi ako galing sa Iskul, lagi nga akong excited eh.Kasi siguradong makakasalubong na naman kita. Akala nga ng mga kaklase ko, may susundong Girl friend sakin dahil abot tenga daw ang ngiti ko. Ngingitian ko lang sila pagkatapos nun nagmamadali na kong pumunta ng Kalaw baka kasi mahuli ako ng isang minuto at hindi ko siya makita. Pihidong malulungkot ako nun. Ewan ko ba pero sa ngayon kasi makita lang kita masaya na ako. Masayang masaya...

Eksaktong 5:30 ng hapon naka tambay na ko at naglalakad lakad baka sakaling makita ka. Paikot ikot ako sa maglakad pero ni anino mo hindi ko nakita.Halos araw-araw ganitong oras papalabas kana ng ADU samantalang nag aabang ako ng bus pero bakit ngayon wala ka pa rin ? Nasaan ka na ba ? Ibig bang sabihin nito hindi kita makikita at makaksabay ?

Pinagmasdan ko ang langit, unti unti itong nababalutan ng kadiliman katulad ng lungkot na nararamdaman ko ngayon. Nagsimula ng pumatak ang ulan, kasabay ng pagpatak ng luha ko. Bakit nga ba ko umiiyak ? Samantalang hindi naman kita kilala at ganun ka din sakin.Ni hindi mo nga napapansin na nag-eexist ako sa mundong ito.Ni hindi ko nga alam kung saan ka nakatira, kung anong pangalan mo at lahat ng mga simpleng bagay tungkol sayo. Ang alam ko lang masaya ko sa tuwing nakaka salubong kita kahit na para sa iba ang ngiti mo.

Nagmamahal,

Mr. Stranger

Tandaan mo walang permanente sa mundong ito

2010-12-05T14:04:00.006+08:00

Lagi nilang sinasabi na walang permanente sa mundo….

Bukod sa madalas na dialogue sa Pelikula at Teleserye, laging pinapayo ng kaibigan at kakilala, minsan tinuturo sa iskul at bukambibig ni nanay pag feel niya magpa-almusal-tanghalian-hapunan-meryenda-midnight snack ng sermon at minsan mari-realize mo ito kapag dumating ka na sa puntong nahimasmasan na pagkatapos ng lahat ng nangyari.

Kung mas pipiliin mong indi maniwala dito, wala ka namang choice. Bukod sa majority ang sang-ayon dito, tanggapin mo na kasi na totoo naman talagang walang permanente sa mundo. Pati nga mga bahay at building na akala mong habambuhay na sa kinatatayuan nito, dumaan lang si Ondoy na-wipe out lahat bigla diba ? Di ngayon, parang isang pang-hoy gising ito sa ating lahat.

Nung bata tayo akala natin ang mga ngipin natin parang halaman lang na pag nasira, tutubo ulit. Wala man lang early warning nung nabungi ka ulit. Yung tipong magsasabi sa’yo na parang konsensya na…

“ Patay tayo dyan, sinira mo pa. Late na nang sinabi sa’tin na isang beses lang ito magpapalit. Aanhin mo pa ang mamahaling toothpaste kung wala ka nang tu-tutbrasin ? Wala nga kasing permanente. Wala talaga.

Dati, ang pagkakaibigan n’yo ng kababata mo abot hanggang pagtanda.

Para bang kulang na lang sa lalim ng samahan ninyo eh ang pagtanda. Pero sino bang nakakaalam na kasabay sa pagtanda ninyo ang pagtigas ng kapwa n’yo ulo hanggang sa indi malamang kadahilanan, pati pala ito pwede ring mawala ?

Kung minsan, kahit gaano mo kamahal ang trabaho mo na halos ibigay mo na pati ang oras na para sa sarili at sa pamilya… sa isang iglap, kaya nitong balewalain lahat ang pinaghirapan mo dahil sa mas prioridad nito ang kapakanan ng kumpanya kesa sa’yo.

Dati, sabi nila hangga’t indi pa kasal pwede pa…may pag-asa pa para ma-check kung sino ang papakasalan. Pero ngayon, kasal na’t lahat – may mga anak – kahit pa me apo na…naaagaw at inaagaw pa rin. Ang kasal para na rin itong walang saysay At kung kelang may asawa na, saka pa parang nag-aalangankung sure na ba talaga sa napiling makasama habambuhay.

Indi lang pagkain ang may expiration date o kaya mga perishable goods ang nasisira. Pati mga snatcher at holdaper, walang pagpapahalaga kung gaano mo katagal pinag-ipunan ang pambili ng gadget na pinakaaasam-asam mo. Yung mga pagkain na tiniis mong indi kainin at ilang kilometrong nilalakad mo araw-araw para lang makatipid sa pamasahe para lang dekwatin nila ang mga ito ng ganun-ganun lang. Sana sa tuwing magtetex at tatawag sila gamit ang cellfon na pinaghirapan mo o di kaya eh habang naglalakad sila papuntang pawnshop para ibenta ito, maisip nila ang lahat ng tiniis mo.Haiist!

Ang lahat-lahat sa buhay natin ay may deadline na confidential ang petsa. Malalaman daw kasi ito sa tamang panahon at pagkakataon. Samantala, binigyan naman tayo ng mahahabang panahon para alamin sa ating sarili thru the course of life kung ano talaga ang purpose natin sa mundong ito. Siguro naman, sapat na ang 70-80 years (sana abutin ko ‘to hehe..) para makuha ang sagot sa mga tanong na akala natin ay wala talagang sagot.

Sa lahat ng niregalo satin ni Bro, ito lang yung kailangang isoli pero tingnan mo naman…buhay yung binigay niya pero okay lang sa Kanya kung wala nang buhay pag binawi na niya. Yung iba nga, binibigyan pa niya ng second chance para mag bagong buhay, meron ding inaabswelto, inilalagay sa lugar na maraming bantay at rehas na bakal kasama ng ibang naabswelto para matuto sa pagitan ng hirap ng buhay sa loob at yung ibang may taning na…pilit pa rin niyang dinudugtungan para magkaron pa ng pagkakataong makasama ang mga mahal sa buhay. Walang permanente sa mundo.

Kaya bakit indi natin gamitin ang pagkakataon na ito para ipakita at iparamdam sa lahat kung gaano ito kaganda. Indi nga ito perpekto. Puno nga ito ng pagbabago at paghihirap, indi buhay ang tawag dito kung wala nito. Pero sa bawat hirap, meron ding saya,selebrasyon at sakses. Dapat nating ipagpasalamat ang kung nasan man tayo ngayon kasi ito ang plano sa atin ni Bro Boss, ito ang misyon na inayon sa atin.

Everything in Life has Purpose. There are no Mistakes, No Coincidences, All events are Blessings Given to us to Learn from.”

Kaya kahit walang permanente sa mundo, ayus lang. We just have to make the most out of it. Bigyan natin ng pagkakataon ang sarili at ang ibang tao na ituwid ang pagkakamali.

Forgive but never Forget. Tapos smile na…

Letting Go

2010-11-26T21:01:00.003+08:00

Minsan may mga bagay na kahit anong gusto nating manatili sa buhay natin, kahit anong panalangin, iyak ang gawin kung talagang hindi para sayo wala kang magagawa. Maglumuhod ka man araw araw, magpakabuti para lang maisakatuparan ang bagay na ninanais mo pero sa di inaasang pagkakataon di pa rin pwede. Anong gagawin mo?

Bakit ba ang hirap tanggapin na kung ano pa yun pinaka gusto mo hindi talaga pwedeng maging sayo. Yun isang bagay na pinanghahawakan mo dahil yun lang ang pinaka magandang alala na nangyari sayo yun pa ang mawawala. Iiyak ka sa isang tabi, kahit hindi mo isipin parang nangaasar na yun pa rin palagi ang sumasagi sa isip mo. Pilit mong nilalabanan ang sarili mo na wag magpatalo sa emosyon mo pero… parang isang sirang plaka na sumasagi sa isip mo na wala na.. hindi na pwede.. tapos na.. bumitaw ka na.. Mahirap.. kahit parang unggoy kang naka kapit sa sanga kung yun sangang kinakapitan mo nabali na.. ang sabi nang iba, kung mabali man ang sanga itatali daw nya uli yun para lang makakapit ka uli.. pero di ba pag nabali na ang sanga.. mamamatay na rin ito… kahit pa itali mo sya..

Ano ba itong pinag sasabi ko? Bagong taon napaka senti ko. Sa totoo lang ayaw ko naman mag paka senti eh, ang kaso lang hindi kasi mawala sa isip ko kaya kilangan ko ilabas. Bago mag bagong taon para akong mawawalan ng hininga kasi yun bagay na pinahahalagahan ko nagkaron na ng katapusan. Hindi na pwede.. . Pinipilit kong magpakatatag pero bakit ang isip parang mas matalas pa sa kutsilyo kung manakit? Minsan mas gugustuhin mo nalang matulog palagi para yun sakit hindi mo maramdaman.. o much better sana hindi ka nalang magising para tapos na ang paghihirap mo..

Pero kung ganon naman ang gagawin mo.. lalabas kang duwag.. ang hirap makipaglaban sa utak at puso.. para mabawasan ang sakit uminom ako ng alak.. nilunod ko ng alak yun lalamunan ko.. tatlong araw sunod sunod.. pero bakit pag nahimasmasan ka nandun pa din ang sakit.. kahit isang baldeng luha na ang iniyak mo bakit andun pa din yun katotohanan na wala na.. Pero, nakapag isip ako na.. ano nga ba talaga yun nag ti trigger ng sakit sa atin? Iyon bang pagtanggap na talo na tayo wala na tayong magagawa dun.. yun ego ba.. o yun pagtanggap ng katotohanan na lahat ng mga alala ay mababalewala na. Pero kung ano pa man ang dahilan andun pa din ang sakit .. sakit na kelangan mo na nang mag let go.. kahit mahirap kilangan kong maging matatag.. dahil kilangan kong tanggapin na walang permanente sa mundong ito.. lahat kumukupas.. lahat nagbabago.. at ang tangi ko nalang magagawa ay ang pagtanggap.. pag bitaw.. at pagpaparaya.. hindi ba mas masarap yun pakiramdam na nagpapatawad ka.. yung kahit masakit sa puso mo.. wala ka namang magagawa .. imbis na isumpa mo yun tao o magalit ka.. hindi ba mas maganda kung magwish ka para sa tao ng mabuti.. dahil minsan may pinagsamahan din kayo.. at lalo pa minahal mo sya.. mahirap magparaya.. pero balang araw alam ko na may mga pintuan na magbubukas para sa katulad ko..

Bago magtapos ang taon 2010, sinigurado ko na wag maapektohan sa mga bagay na nangyayari sa akin.. sa pag ibig na hinawakan ko nang mahigpit.. ayokong magpatalo sa emosyon ko.. suko na ako.. pero hindi ibig sabihin na duwag ako.. ibig sabihin nito ay natuto akong tumanggap ng pagkatalo.. ibig sabihin itong dumating na ito sa buhay ko ay isang challenge.. challenge sa buhay na kahit apak na apak na ang pagkatao mo.. natuto ka pa ding ngumiti, lumaban.. maging matatag.. at.. maalala si Bosing.. napakasarap ng pakiramdam yun walang wala kang lakas .. magsusumbong sa kanya.. walang kasing sarap ng pakiramdam. Ayaw kong magtagal na nagdadalamhati.. oo magdalamhati ka mga ilang araw.. pero kelangan mong bumangon sa pagkadapa.. at iyon ang ginagawa ko ngayon.. babangon ako. . at magpapakatatag pa..May bukas pang naghihintay sa akin..

I think that the only reason people hold onto memories so tight is because memories are the only things that dont change; when everybody else does. I’ve learned that things change, people change, and it doesn’t mean you forget the past or try to cover it up. It simply means that you move on and treasure the memories. Letting go doesn’t mean giving up… it means accepting that some things weren’t meant to be.”

Ang Pelikula sa Tunay na Buhay

2010-11-20T14:48:00.001+08:00

Alin ka ba sa Dalawang Major Major Role ? Bida or Kontrabida ? Gusto mo ba ang cast ngayon sa pelikulang ginagawa mo ? Anung istorya ba ang iniikutan nito. More on Lovestory ? Action ? Suspense ? fiction ? Documentary ? Comedy ? Sex and violence ? O Drama ?

Lahat ng tao, may kanya-kanyang pelikula pero sikreto ang story plot. Magugulat ka na lang sa cast. Indi na kailangan ng producer, sponsors at ads. Si Bro Boss ang direk at ang masaklap dito, lahat ng galaw ay indi lang parte ng pag-arte dahil malamang totoo ang lahat at ito ay walang re-take kaya dapat ang bawat dialogue at galaw, siguraduhing sure na.

Ang buhay ay walang katapusang pelikula. Kung ang totoong artista, pwede pang magbakasyon sa ilang buwang sunud-sunud na raket…ito kahit na nakabakasyon ay parte pa rin ng pelikula. Tuloy-tuloy lang mula sa pagkapanganak hanggang sa libingan. Tulog lang ang pahinga.

In all fairness, binigyan pa rin naman tayo ng pagkakataon para pumili ng magiging role natin. Kung alin man sa klase ng tao ang gustu nating gampanan…walang guidelines na pinamimigay kung paanu ito gagampanan. Lahat ay sariling diskarte. Kung magkamali man, ok lang kasi ikaw rin naman ang magsa-suffer sa ginagawa. Ang talent fee ay indi pera o gold bars kundi fulfillment as a person. Minsan happiness , pwede ring love o kaya success .

Alam naman nating lahat na indi madaling gampanan ang mga role natin ngayon sa ating buhay. Indi ito isang laro na kapag nahirapan ka na eh bibigay ka na at kikitlin ang sariling buhay dahil sa pakiramdam na para bang wala nang katapusan ang hirap at lungkot. Wala nang solusyon. Meron pang feeling na kung kelan kailangan mo si Bro eh para pa siyang nananadya at nasa bakasyon.

Aware din tayong lahat na anumang hirap ang dinadaanan natin…isa lang itong PAGSUBOK. Na ito ay lilipas din at laging iisipin na lahat ng bagay ay may solusyon. It’s easy for us to say. Madali para sa iba na wala sa sitwasyon. Pero sa iba na nandun, yung solusyon na sinasabi nila makakamit mo pagkatapos sumuot sa butas ng karayom. Kunsabagay, wala namang madali eh. Lahat ng bagay, bago mo makuha kailangang may isasakripisyo. May pilian portion. Makakamit natin ang mga ito, uu naman daw… but not all at once. Isa-isa lang daw. Wala namang perpektong buhay eh.

Indi lahat ng mayaman ay masaya. Minsan ang yaman, ito pa ang pinag-uugatan ng ilang problema.

Indi lahat ng in a relationship ay masaya. Meron kasing dyan, indi naman sila compatible. Pinipilit lang maging ok sa ngalan ng prinsipyo at ego.

Indi lahat ng mahirap o salat sa Pera, kailangang maging malungkot. Mas masarap pa rin ang mabuhay ng simple.

Kasi sa ganitong sitwasyon, nagkakaron tayo ng goal. Nangangarap. Indi nakakalimot kay Big Boss. Mababaw lang ang kaligayahan. Nagiging masaya na sa mga simpleng bagay.

Indi naman basehan ng Pagkatao ang Estado nito sa Buhay. Nagkakataon lang na merong mga pinanganak na mahirap, may kaya at mayaman. Walang favoritism si Bro. Nasa bunga ng pagsisikap ang mga ito at walang siyang kinalaman sa mga ito.

Sa pelikula ng buhay natin. Tayo ang Bida. Tayo ang may hawak ng oras. Nasa sa ating pasya kung anu ang pwede nating makamit habang nabubuhay sa mundong ito. Kaya sana gawin nating makabuluhan.

Wag lagi nakasentro sa pangarap. Paminsan-minsan, i-enjoy natin ang mga taong nakapaligid at yung tinatawag nilang "Moments” dahil minsan lang ang mga ito dadaan. Wag nating hayaang ma-miss ang mga mahahalagang bagay na ito sa buhay natin. Dahil minsan lang tayong mabubuhay sa mundo. Indi uso ang “ Time First.” At wala nang ulet-ulet.

Salamat

2010-11-12T14:57:00.001+08:00

Sa panahong ako'y litong-lito
Salita mo'y narito
Sa puso kong hindi mapakali
Pinatunayan mong hindi ako bigo

Sa oras ng kalabuan ng aking buhay
Ikaw ang aking naasahan
Sa aking kasiyahan
Alam kong ikaw ay nariyan

Sa maikling panahon
Madali mong naahon
Ang lunod kong buhay
Upang maging makulay

Sa iyo ko naramdaman
Ang tunay na pagkakaibigan
Na hindi ko ipagpapapalit
Kahit isang saglit

Kung hihiling pa ako sa Kanya
Ng isang kaibigang nais kong makilala
Sana'y isang taong kagaya mo
Na hindi magsasawang tumulong sa tulad ko.