Showing posts with label Epic of Love. Show all posts
Showing posts with label Epic of Love. Show all posts

Jun 21, 2011

missing you...or maybe not...

12 mga kritiko
i miss your smile;
i miss your laugh.
i miss your hugs;
i miss your touch.
i miss your kiss;
i miss your wishes.

i miss how we were.
i miss holding your hand.
i miss talking until dawn.
i miss your love.
i miss singing to our songs.

but...

i don't miss the fights.
i don't miss crying all night.
i don't miss the pressure.
i don't miss the awkwardness.
i don't miss your fakeness.

i don't miss the lies.
i don't miss the anger.
i don't miss the tears.
i don't miss the fear.

And most of all...
i don't miss you.

Jun 6, 2011

Epic of Love

11 mga kritiko
Remember when we first met
Remember how much I sweat
But we had a good date.
But I wouldn't say it was great.

And you looked like a goddess.
And you're always so modest.
You're skin looks so good.
Just like an angels should.

And we went out some more.
Maybe three dates or four.
I thought we had something,
When I got you that new ring.

Then it all just fell apart.
I said something that broke your heart.
I don't really remember
What I said in December.

Why'd you go out with me at all?
Was it just because I was tall?
I thought you were precious.
You were so fuckin' precious.

But I'm a jerk.
I'm an asshole.
How the hell did even meet?
But I still fuckin' love you.

I saw you a few days ago.
I thought about saying hello.
That's when I saw your new boy.
I'm so glad of your new toy.

The only reason for dating him
Was because he worked at a gym.
Looked like he was made from stone 
Because all his muscles were shown.

He looks so artificial.
I bet he's superficial, too.
And I know this sounds sappy.
But I just want you to be happy.

Hope your thoughts aren't of me.
And I know you would agree.
Don't read the paper tomorrow
Or you may feel some sorrow.

Just know I didn't feel a thing.
It all stopped after our fling.
I felt no emotions.
When I drowned in the ocean.

Yes, you'll live a good life.
And you'll make a great wife.
Your husbands no cheater.
But he is a wife beater.

And you managed to forget
The first time that we met.
After you moved to Manila
He beat you into a coma.

I saw you in the Kingdom of God.
Then you said something odd.
It was abnormal because
You asked Him where I was.

As it turns out to be
You always thought about me
Even with your own husband
Even when he gave you a back hand.

But none of it matters anymore.
'Cause you spread your wings and soared.
And now your an angel.
My beautiful angel.

Nov 26, 2010

Letting Go

2 mga kritiko
Minsan may mga bagay na kahit anong gusto nating manatili sa buhay natin, kahit anong panalangin, iyak ang gawin kung talagang hindi para sayo wala kang magagawa. Maglumuhod ka man araw araw, magpakabuti para lang maisakatuparan ang bagay na ninanais mo pero sa di inaasang pagkakataon di pa rin pwede. Anong gagawin mo?

Bakit ba ang hirap tanggapin na kung ano pa yun pinaka gusto mo hindi talaga pwedeng maging sayo. Yun isang bagay na pinanghahawakan mo dahil yun lang ang pinaka magandang alala na nangyari sayo yun pa ang mawawala. Iiyak ka sa isang tabi, kahit hindi mo isipin parang nangaasar na yun pa rin palagi ang sumasagi sa isip mo. Pilit mong nilalabanan ang sarili mo na wag magpatalo sa emosyon mo pero… parang isang sirang plaka na sumasagi sa isip mo na wala na.. hindi na pwede.. tapos na.. bumitaw ka na.. Mahirap.. kahit parang unggoy kang naka kapit sa sanga kung yun sangang kinakapitan mo nabali na.. ang sabi nang iba, kung mabali man ang sanga itatali daw nya uli yun para lang makakapit ka uli.. pero di ba pag nabali na ang sanga.. mamamatay na rin ito… kahit pa itali mo sya..

Ano ba itong pinag sasabi ko? Bagong taon napaka senti ko. Sa totoo lang ayaw ko naman mag paka senti eh, ang kaso lang hindi kasi mawala sa isip ko kaya kilangan ko ilabas. Bago mag bagong taon para akong mawawalan ng hininga kasi yun bagay na pinahahalagahan ko nagkaron na ng katapusan. Hindi na pwede.. . Pinipilit kong magpakatatag pero bakit ang isip parang mas matalas pa sa kutsilyo kung manakit? Minsan mas gugustuhin mo nalang matulog palagi para yun sakit hindi mo maramdaman.. o much better sana hindi ka nalang magising para tapos na ang paghihirap mo..

Pero kung ganon naman ang gagawin mo.. lalabas kang duwag.. ang hirap makipaglaban sa utak at puso.. para mabawasan ang sakit uminom ako ng alak.. nilunod ko ng alak yun lalamunan ko.. tatlong araw sunod sunod.. pero bakit pag nahimasmasan ka nandun pa din ang sakit.. kahit isang baldeng luha na ang iniyak mo bakit andun pa din yun katotohanan na wala na.. Pero, nakapag isip ako na.. ano nga ba talaga yun nag ti trigger ng sakit sa atin? Iyon bang pagtanggap na talo na tayo wala na tayong magagawa dun.. yun ego ba.. o yun pagtanggap ng katotohanan na lahat ng mga alala ay mababalewala na. Pero kung ano pa man ang dahilan andun pa din ang sakit .. sakit na kelangan mo na nang mag let go.. kahit mahirap kilangan kong maging matatag.. dahil kilangan kong tanggapin na walang permanente sa mundong ito.. lahat kumukupas.. lahat nagbabago.. at ang tangi ko nalang magagawa ay ang pagtanggap.. pag bitaw.. at pagpaparaya.. hindi ba mas masarap yun pakiramdam na nagpapatawad ka.. yung kahit masakit sa puso mo.. wala ka namang magagawa .. imbis na isumpa mo yun tao o magalit ka.. hindi ba mas maganda kung magwish ka para sa tao ng mabuti.. dahil minsan may pinagsamahan din kayo.. at lalo pa minahal mo sya.. mahirap magparaya.. pero balang araw alam ko na may mga pintuan na magbubukas para sa katulad ko..

Bago magtapos ang taon 2010, sinigurado ko na wag maapektohan sa mga bagay na nangyayari sa akin.. sa pag ibig na hinawakan ko nang mahigpit.. ayokong magpatalo sa emosyon ko.. suko na ako.. pero hindi ibig sabihin na duwag ako.. ibig sabihin nito ay natuto akong tumanggap ng pagkatalo.. ibig sabihin itong dumating na ito sa buhay ko ay isang challenge.. challenge sa buhay na kahit apak na apak na ang pagkatao mo.. natuto ka pa ding ngumiti, lumaban.. maging matatag.. at.. maalala si Bosing.. napakasarap ng pakiramdam yun walang wala kang lakas .. magsusumbong sa kanya.. walang kasing sarap ng pakiramdam. Ayaw kong magtagal na nagdadalamhati.. oo magdalamhati ka mga ilang araw.. pero kelangan mong bumangon sa pagkadapa.. at iyon ang ginagawa ko ngayon.. babangon ako. . at magpapakatatag pa..May bukas pang naghihintay sa akin..


I think that the only reason people hold onto memories so tight is because memories are the only things that dont change; when everybody else does. I’ve learned that things change, people change, and it doesn’t mean you forget the past or try to cover it up. It simply means that you move on and treasure the memories. Letting go doesn’t mean giving up… it means accepting that some things weren’t meant to be.”

Followers